يا حفص ! من مات من أوليائنا و شيعتنا و لم يحسن القرءان ، علّم فى قبره ليرفع الله به من درجته ؛ فإنّ درجات الجنّة على قدر آيات القرءان ؛ يقال له : اقرأ و ارق ! فيقرأ ثمّ يرقى .
« اى حفص ! هركس از مواليان ما و از شيعيان ما بميرد و قرآن را نتواند بخواند ، در ميان قبرش به او ياد مىدهند ، تا بدينوسيله خداوند درجه و منزلهء او را بالا برد ؛ چون درجات بهشت به اندازهء آيات قرآن است ؛ به مؤمن گفته مىشود : بخوان و بالا برو ! مؤمن مىخواند و سپس بالا مىرود . »
[ حالات حضرت امام كاظم و حضرت امام سجّاد عليهما السّلام در قرائت قرآن ]
حفص مىگويد : فما رأيت أحدا أشدّ خوفا على نفسه من موسى بن جعفر عليهما السّلام و لا أرجأ النّاس منه . و كانت قراءته حزنا . فإذا قرأ فكأنّه يخاطب إنسانا . « 1 » « من در ميان مردم هيچكس را نديدم كه خوفش از خدا بر نفسش ، و نيز اميدش به خدا از موسى بن جعفر عليهما السّلام شديدتر و بيشتر باشد . قرآن را كه تلاوت مىنمود ، با حال حزن و اندوه مىخواند . و چنان غرق توجّه ذات اقدس ذوالجلال بود كه گوئى با انسانى مخاطبه و گفتگو دارد . » و نيز كلينى با سند متّصل خود از زهرىّ روايت كرده است كه گفت :
حضرت علىّ بن الحسين عليهما السّلام گفتند :
لو مات من بين المشرق و المغرب لما استوحشت ؛ بعد أن يكون القرءان معى .
و كان عليه السّلام إذا قرأ « ملك يوم الدّين » يكرّرها حتّى كاد أن يموت . « 2 » « اگر تمام مردم جهان از مشرق تا به مغرب بميرند و من تكوتنها بمانم
هامش
( 1 و 2 ) « اصول كافى » ج 2 ، به ترتيب : ص 606 و ص 602