روايت كرده است كه : قال : كان علىّ بن الحسين صلوات الله عليه أحسن النّاس صوتا بالقرآن ؛ و كان السّقّاءون يمرّون فيقفون ببابه يسمعون قراءته . و كان أبو جعفر عليه السّلام أحسن النّاس صوتا . « 1 » « حضرت سجّاد عليه السّلام از بهترين خوش صداها در قرائت قرآن بودهاند ؛ و عادت سقّاهاى مدينه اين بود كه چون با مشكهاى پرآب و سنگين خود عبور مىكردند ، در خانهء آن حضرت توقّف مىكردند و قرائتش را مىشنيدند . و حضرت باقر عليه السّلام از جهت صدا بهترين خوش صداها بودند . » قرآن حضرت امام زين العابدين عليه السّلام ، و شرح حالات او ، و بىهوشى و حال تحيّر و فنائى كه در وقت تلاوت قرآن به وى دست مىداد عجيب است . او با چه نظرى ، و با چه ديدهاى تلاوت آن را مىنموده است ؟ و با كدام جهت از جهات آن مواجه بوده است ؟ اگر كسى بخواهد كاملا اطّلاع كامل پيدا كند ، دعاى آن حضرت را در هنگام ختم قرآن كه در صحيفهء آن حضرت است بخواند و تدبّر و تأمّل نمايد ، تا ابعاد وسيع و جهات كثيرهاى كه از هر جانب در حال خواندن قرآن نظر اقدس او را بدان جلب مىنموده است دريابد « 2 » . ما اينك
هامش
( 1 ) « اصول كافى » ج 2 ، ص 616
( 2 ) شيخ مفيد در « اختصاص » ص 141 ، از حضرت صادق عليه السّلام دعائى را نقل مىكند كه پس از قرائت قرآن مىخواندهاند : اللهمّ إنّى قد قرأت ما قضيت لى من كتابك الّذى أنزلته على نبيّك الصّادق ، فلك الحمد ربّنا . اللهمّ اجعلنى ممّن أحلّ حلاله و حرّم حرامه و آمن بمحكمه و متشابهه ، و اجعله لى أنسا فى قبرى و أنسا فى حشرى و أنسا فى نشرى ، و اجعلنى ممّن ترقّيه بكلّ آية قرأتها لى درجة فى أعلى علّيّين ؛ ءامين ربّ العالمين ، و صلّى الله على محمّد و آله و سلّم - تا آخر دعا كه تقريبا يك برابر و نيم اين مقدارى است كه نقل شد ، و داراى مضمون و مفاد عالى است . و اين مقدارى را كه ما در اينجا نقل نموديم ، علّامهء