انسان با معيّت با قرآن ، غنى است . چون حقّ است ، و متحقّق به حقّ است ، و معلّم علوم حقّهء حقيقيّه است . و بدون آن فقير است . گرچه تمام كتابخانههاى دنيا را ديده باشد و كتابها را مطالعه نموده باشد ، در عين حال فقير است . زيرا كه از علوم تخيّليّه تجاوز نكرده و به علوم حقيقيّة و وجدانيّة دست نيازيده است .
كلينى با سند خود روايت مىكند از معاوية بن عمّار كه : حضرت صادق عليه السّلام به من گفتند :
من قرأ القرآن فهو غنىّ ، و لا فقر بعده . و إلّا ما به غنى . « 1 » « كسى كه قرآن را قرائت كند ، او سرمايهدار و غنى و بىنياز است ، بهطورىكه ديگر فقرى را به دنبال ندارد . و گرنه غنا و بىنيازى براى وى نيست . » قرآن كتابى است عميق ، داراى درجات و مراتب . هركس به قدر فهم خود از آن توشه مىگيرد . و در عين آنكه ظاهرش قابل ادراك براى عموم است ، باطنش داراى منازل و مراحلى است كه هركس تا منزلى و تا مرحلهاى پيش مىرود ؛ و از آنجا به بعد ديگر نمىتواند به منازل بالاتر قرآن دست يابد ؛ و معانى عميقه و بواطن آن را بفهمد .
و علاوه فهم باطن و حقيقت قرآن احتياج به تزكيه و طهارت دارد . آنطور نيست كه فقط با مطالعه بتوان به حقيقت و عمق قرآن رسيد .
[ در تفسير آيه : لا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ
]
فَلا أُقْسِمُ بِمَواقِعِ النُّجُومِ * وَ إِنَّهُ لَقَسَمٌ لَوْ تَعْلَمُونَ عَظِيمٌ * إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ * فِي كِتابٍ مَكْنُونٍ * لا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ * تَنْزِيلٌ مِنْ رَبِّ الْعالَمِينَ .
« 2 »
هامش
( 1 ) - همان مصدر ، ص 605
( 2 ) - آيات 75 تا 80 ، از سورهء 56 : الواقعة