و نيز كلينى با إسناد خود از حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام روايت مىكند كه :
كان فى وصيّة أمير المؤمنين عليه السّلام أصحابه : اعلموا أنّ القرآن هدى النّهار ، و نور الليل المظلم على ما كان من جهد و فاقة . « 1 » « از جمله وصيّتهاى أمير المؤمنين عليه السّلام به اصحاب خود اين بود كه مىگفت :
بدانيد قرآن چراغ هدايت است در روز ، كه هر عملى را كه انجام مىدهيد ، آن برنامهء كار و راهگشا و اسوه براى كار شماست ! و نور شب تاريك و پرظلمت است كه همينكه همه در خواب رفتند ، شما با تلاوت آن گاهوبىگاه ، در نمازهاى شب با خواندن سورههاى بزرگ و آيات عجيب ؛ در عالمى از نور و صفا و سرور و تجرّد و بساطت وارد مىشويد . و با خواندن هر آيهاى به باغى جداگانه ورود مىنمائيد ، و عقبهء تاريك و كريوهء ظلمانى را با نورافكن و پروژكتور آن چنان ضياء و قدرتى نورانى مىبخشيد كه چشمها را خيره كند و اين شب تاريك سپرى شود . و تا طلوع صبح و سپيدهء فجر صادق كه شعاع نور خورشيد از پشت افق ، طليعهء ورود شمس را نويد دهد ، شما ابدا در تاريكى نبودهايد ، و اصلا احساس ظلمت را نكردهايد ؛ گرچه در نهايت فقر و مشكلات مادّى و زندگانى طبيعى بوده باشيد ! ولى معذلك درون شما روشن است ، و باطن شما و ذهن شما به انوار آيات قرآن منوّر است ! »
آنكه در خانهاش صنم دارد * گر نيايد برون چه غم دارد ؟
و همچنين كلينى با إسناد خود حديث مىكند از زهرىّ كه گفت : شنيدم از حضرت علىّ بن الحسين عليه السّلام كه مىگفت :
هامش
( 1 ) - « اصول كافى » ج 2 ، ص 600