« كسانى كه از گناهان كبيره و فواحش اجتناب مىورزند ، مگر خطاهاى كوچك را ؛ پروردگار تو نسبت به آنان مغفرتش وسعت دارد . »
مقبول ادناى قرآن ، و موسّع فى أقصاه :
يعنى عملى كه داراى درجات و مراتبى است ، خداوند همان درجهء اوّل و پائين را مىپذيرد ، و درجات و مراتب ديگر را كه بزرگتر و بيشتر و مهمتر است به اختيار خود مكلّف قرار داده است . مانند كفّارهء سوگند كه در آن اطعام ده مسكين واجب است ، و ليكن پوشاندن لباس به ده مسكين ، و يا آزاد كردن يك بنده كه مئونهاش بسيار بيشتر است ، بسته به ميل و خواست خود انسان دارد :
لا يُؤاخِذُكُمُ اللَّهُ بِاللَّغْوِ فِي أَيْمانِكُمْ وَ لكِنْ يُؤاخِذُكُمْ بِما عَقَّدْتُمُ الْأَيْمانَ فَكَفَّارَتُهُ إِطْعامُ عَشَرَةِ مَساكِينَ مِنْ أَوْسَطِ ما تُطْعِمُونَ أَهْلِيكُمْ أَوْ كِسْوَتُهُمْ أَوْ تَحْرِيرُ رَقَبَةٍ فَمَنْ لَمْ يَجِدْ فَصِيامُ ثَلاثَةِ أَيَّامٍ ذلِكَ كَفَّارَةُ أَيْمانِكُمْ إِذا حَلَفْتُمْ وَ احْفَظُوا أَيْمانَكُمْ كَذلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمْ آياتِهِ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ .
« 1 » « خداوند شما را مورد مؤاخذهء خود قرار نمىدهد دربارهء سوگندهاى صورى و بدون محتوى و بدون قصدى كه خوردهايد ! و ليكن شما را مؤاخذه مىكند دربارهء سوگندهاى واقعى كه از روى اراده و قصد ياد كردهايد ، و آنها را محكم و استوار نمودهايد ! و در اين صورت اگر مخالفت قسمها را بنمائيد ، بايد كفّاره را بپردازيد ! و آن عبارتست از ده مسكين را طعام دادن ، از طعامهاى حدّ متوسّطى كه شما اهل خود را با آنها طعام مىدهيد ؛ و يا پوشانيدن لباس به ده مسكين ؛ و يا يك بنده آزاد كردن ! و كسى كه توانائى نداشته باشد يكى از اين سه كار را انجام دهد ، بر او
هامش
( 1 ) - آيه 89 ، از سورهء 5 : المائدة