لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ * يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ ذَرُوا ما بَقِيَ مِنَ الرِّبا إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ * فَإِنْ لَمْ تَفْعَلُوا فَأْذَنُوا بِحَرْبٍ مِنَ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ إِنْ تُبْتُمْ فَلَكُمْ رُؤُسُ أَمْوالِكُمْ لا تَظْلِمُونَ وَ لا تُظْلَمُونَ * وَ إِنْ كانَ ذُو عُسْرَةٍ فَنَظِرَةٌ إِلى مَيْسَرَةٍ وَ أَنْ تَصَدَّقُوا خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ * وَ اتَّقُوا يَوْماً تُرْجَعُونَ فِيهِ إِلَى اللَّهِ ثُمَّ تُوَفَّى كُلُّ نَفْسٍ ما كَسَبَتْ وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ
. « 1 » « آنان كه ربا مىخورند ، قيام وجودى و استوارى نفسانى ندارند مگر مانند قيام و استوارى كسى كه شيطان به او زده است و وى را مجنون و مخبّط و ديوانه كرده است . اين به جهت آنست كه ايشان مىگويند : خريدوفروش و بيع هم مثل رباست ؛ و خداوند بيع را حلال كرده و ربا را حرام نموده است . بنابراين كسى كه موعظه و اندرز الهى به وى برسد و از آن پند گيرد و از ربا خوردن دست بكشد ، از براى اوست كارهائى را كه انجام داده است ، و عقوبت نمىشود ، امّا امرش به سوى خداست كه چه حكمى از كفّاره و قضاء و اداء دين براى او جعل كند يا نكند . و كسى كه به ربا گرفتن برگردد و دست بيالايد ، پس ايشان حتما از اصحاب و ياران دوزخند كه براى هميشه بطور مخلّد در آنجا جاودانه خواهند زيست .
خداوند زيادتى را كه در اثر ربا بدست آمده است ، رفته رفته و تدريجا از بين مىبرد و نابود مىسازد ؛ و امّا صدقههائى را كه مردم مىدهند موجب بركت و نموّ و زيادتى قرار مىدهد . و خداوند هر كسى را كه كفران نعمت كند و گنهكار باشد ، دوست ندارد .
تحقيقا آنان كه ايمان آوردهاند و اعمال صالحه و شايسته انجام مىدهند ،
هامش
( 1 ) - آيات 275 تا 281 ، از سورهء 2 : البقرة