حكايت مىكند كه :
وَ ما كانَ لِي عَلَيْكُمْ مِنْ سُلْطانٍ
« 1 » - الآية .
« و من قدرت و تسلّطى بر شما بنى آدم ندارم . » و اين آيه تخبّط انسان از مسّ شيطان ، بر مظنّه و گمان عرب وارد شده است كه معتقد بودند : شيطان انسان را مخبّط مىكند و صرع پيدا مىشود . و يك نفر جنّى به انسان مىزند و مسّ مىكند و عقلش را خراب مىنمايد . » اين رأى و نظريّه فقط پندارى است و حقيقتى ندارد و استوار نيست ؛ بلكه ناشى از تخبّط و شيطانزدگى به فكر گويندهاش مىباشد ، و از گمانهايى است كه به ادلّهء قاطعهء شرعيّه مردود است ؛ زيرا وارد است كه : ما من مولود يولد إلّا يمسّه الشّيطان فيستهلّ صارخا .
« هيچ مولودى نيست مگر آنكه در وقت تولّدش ، شيطان او را مسّ مىكند . و از اين روى فرياد مىكند و صدا به گريه بلند مىنمايد . » و در بعضى از طرق روايت است كه : إلّا طعن الشّيطان فى خاصرته و من ذلك يستهلّ صارخا . إلّا مريم و ابنها لقول أمّها : و إنّى أعيذها بك و ذرّيّتها من الشيطان الرّجيم . « 2 » « هيچ مولودى نيست مگر آنكه شيطان به خاصرهء وى مىزند . و ازاينجهت با گريه و صداى بلند متولّد مىشود . مگر مريم و پسرش ، به سبب آنكه مادر مريم دعا كرد و گفت : من - اى پروردگار - او را و ذرّيّهء او را از شرّ شيطان راندهشده ، در كنف امنوامان تو پناه مىدهم . » و وارد است كه رسول خدا صلّى الله عليه [ و آله ] و سلّم فرمود : كفّوا صبيانكم أوّل العشاء ، فإنّه وقت انتشار الشّياطين .
هامش
( 1 ) - قسمتى از آيه 22 ، از سورهء 14 : إبراهيم
( 2 ) - ذيل آيه 36 ، از سورهء 3 : آل عمران