در نزد اينان از آنچه را كه در زير پاهاى خود لگد مىكنند كمتر بود ، و تحقيقا در نعمت معرفت خدا متنعّم بودند ، و چنان در مسرّت و لذّت معرفتش متلذّذ بودند كه گوئى پيوسته و بطور جاودان در باغهاى بهشتى با اولياى خدا در لذّت بسر مىبرند .
معرفت خدا انيسى است كه نمىگذارد هيچ وحشتى به انسان برسد ، و رفيقى است كه هيچ تنهائى با او اثرى ندارد ، و نورى است كه با او هيچ تاريكى و ظلمتى جمع نمىشود ، و قدرتى است كه هيچ ناتوانى با او مجتمع نمىگردد ، و شفائى است كه با وى هيچ مرضى تاب مقاومت نمىآورد .
و پس از اين فرمود : پيش از شما طوائفى بودند كه كشته مىشدند و آتش زده مىشدند و با ارّه استخوانهايشان بريده مىشد ، و دنياى بدين وسعت و فراخى بر ايشان تنگ مىشد ؛ و بااينحال هيچ عاملى نمىتوانست ايشان را از آنچه با آنها از معرفت خدا بود ، برگرداند و منصرف كند ؛ بدون آنكه كسانى كه با اينها اين اعمال را انجام مىدادند نسبت به آنها حقدى داشته باشند و نه خونى از آنها ريخته باشند ، و نه اذيّتى از ناحيهء ايشان به آنها رسيده باشد تا در اثر تلافى و انتقام ، دست به چنين مجازاتى گشوده باشند .
هيچ جرم و گناهى نداشتند مگر آنكه به خداوند عزيز و حميد ايمان آورده بودند .
بنابراين ، شما از خدايتان بخواهيد تا درجات و مقاماتشان را به شما عنايت كند ! و بر مصائب و مشكلات روزگارتان صبر كنيد و شكيبا باشيد تا به سعى و همّت و جديّت آنها برسيد ! » در اينجا مىبينيم امام عليه السّلام چگونه همّت و استوارى عرفاى بالله را بيان مىكند ! و چه قسم شاگردان خود را به استقامت و پافشارى براى نگهداشتن علم ايمان و معرفت خداوندى دعوت مىنمايد !
نور ملكوت قرآن از قسمت أنوار الملكوت (فارسى) — صفحة 315
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص٣١٥