نعمت خداوندى پوششى بنهد ) بداند كه خداوند از همه جهانيان مستغنى است . » در سورهء إسراء پس از هفده آيهاى را كه در توحيد و حدّ اعلاى از مراتب مكارم اخلاق ، يكايك بر مىشمرد ، به دنبال آن بدون فاصله مىفرمايد :
ذلِكَ مِمَّا أَوْحى إِلَيْكَ رَبُّكَ مِنَ الْحِكْمَةِ وَ لا تَجْعَلْ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ فَتُلْقى فِي جَهَنَّمَ مَلُوماً مَدْحُوراً .
« 1 » « اينها از آن چيزهائيست كه پروردگارت به سوى تو از حكمت وحى كرده است . و با الله معبود دگرى را قرار مده كه در آن صورت بطور ملامت شده و دور افكنده گرديده ، در جهنّم فرو خواهى افتاد . » گرچه كلمهء حكمتى كه در اين آيات و نظائرها به كار رفته است مراد خصوص حكمت يونان نيست ، امّا از آنجائى كه اوّلا : حكمت به معنى كلّى و عامّ آن آورده شده است ( و آن ، به علم انسانشناسى ، و موقعيّت انسان با آفرينندهاش ، و ربط وى با جهان و جهانيان ، و مراتب اتّصال جسم و روحش كه چگونه در هم اثر مىگذارند ، و برنامهء تأمين سعادت مطلق و خير وى ، و به عبارت موجز به علم به حقائق اشياء به قدر قدرت بشر تفسير شده است ) و ثانيا :
فلسفه و حكمت يونان كه مورد تشويق و ترغيب واقع شده است ، متكفّل بيان همين مطالب است ؛ مىتوان ربط وثيق حقيقت حكمت را با حكمت يونان دانست .
در روايات واردهء از ائمّهء أهل البيت ، از حكماى الهى يونان تمجيد و تحسين به عمل آمده است .
و حقّا ايشان حقّ عظيمى بر جامعهء بشريّت و عالم انسانيّت و موحّدين و
هامش
( 1 ) - آيه 39 ، از سورهء 17 : الإسراء