مىكند بر آنچه اراده كند . » و بنابراين مىشود كه آن را در دورهاى مباح كند به جهت ايجاب ضرورت ؛ و سپس بعد از رفع حاجت ، و ايجاب انتشار فحشاء در مجتمع ، آن را حرام گرداند .
و اين سخن كه : اين عمل خلاف فطرت است ، و شرايع الهيّه كه خداوند بر پيامبرانش تشريع نموده است ، دين فطرى است ، زيرا كه در قرآن مجيد مىگويد :
فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفاً فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْها لا تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ذلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ .
( سورهء روم ، آيه 30 ) « بنابراين ، وجههء خودت را براى دين ، استوار و برپا بدار ! آن دينى است كه حنيف است ؛ و از كژى و كاستى ، به سوى راستى و اعتدال گرايش دارد . اين دين ، فطرت خداست كه مردم را بر آن فطرت سرشته است . در آفرينش خداوند تبديل و تغييرى نيست . اين است دين پابرجا و محيط و پاسدار و نگهبان بشر . » اين گفتار فاسد است . زيرا فطرت آن را نفى نمىكند و دعوت به سوى خلافش نمىنمايد ، از جهت آنكه از اين نوع آميزش كه بين برادر با خواهر باشد متنفّر باشد . و تنفّر و انزجارش از اين نوع نكاح ، به جهت آنست كه : در مجتمع ، مردم را به فحشاء و منكر مىكشاند ، و غريزهء عفّت ، بدين عمل باطل مىگردد و از اجتماع انسانى رخت بر مىبندد .
و معلوم است كه اين گونه از تماسّ و آميزش ، در اجتماع جهانى امروز ، بر آن عنوان فجور و فحشاء صادق است . و امّا در اجتماع روزى كه بحسب آفرينش خداوندى ، در آن غير از برادران و خواهران نبودهاند ؛ و مشيّت الهيّه به تكثير آنها تعلّق گرفته است و انتشارشان در عالم مورد نظر بوده است ؛ اين عنوان بر آن صادق نيست .