ابن شهرآشوب گرچه مطالب كتابش را با سند ذكر نكرده است ، و ليكن رواياتى را كه نقل مىكند ، از بسيارى كتابها كه با سند ذكر مىكنند معتبرتر است . « مناقب » ابن شهرآشوب كتابى است بسيار نفيس ، بسيار معتبر ، و از نفائس و ذخائر كتب شيعه است . ابن شهرآشوب مرد علم ، مرد درايت ، مرد فهم بوده است ؛ و بنده بسيارى از « مناقب » را كه مطالعه نمودم و بعد با تواريخ أهل تسنّن و رواياتى كه از طريق آنها وارد شده است تطبيق كردم ، ديدم لُبّ و حقيقت آن معانى را كه آنها تصديق دارند ، اين مرد بزرگ در اين كتاب جمع كرده است . و خلاصه ، بسيارى از مطالبى كه مُجمعٌ عليه بين شيعه است و أهل سنّت هم نمىتوانند آن را إنكار كنند در اين كتاب موجود است ؛ و عين آن روايت يا مشابهش را ابن شهرآشوب در مناقب دوازده إمام آورده است . الحقّ كتاب نفيسى است و سزاوار است با بهترين طبع و تعليقههاى مفيد در دسترس علماء قرار گيرد . اين كتاب از جهت اعتبار از بسيارى از ديگر كتبى كه مسندند قوىتر و استوارتر است ؛ زيرا بعضى از كتابهاى مسند كه روايت را با سلسلهء سند نقل مىكند ، يا در سندش ضعف مشاهده مىشود و يا بواسطهء جهالت راوى از درجهء اعتبار ساقط مىشود . و أمّا اين شخص از نظر إتقان و ثبت و ضبط بدرجهاى است كه نقل نمىكند مگر چيزى را كه به آن اطمينان داشته باشد ، و از جهت درايت موجب اطمينان و سكون خاطر شود . ابن شهرآشوب چنين مردى بود ! و عليهذا چون وى اين مطلب را در كتاب خود آورده است موجب وثاقت خواهد شد .
كُلُّ رَايَةٍ تُرْفَعُ قَبْلَ قِيَامِ الْقَآئِمِ فَصَاحِبُهَا طَاغُوتٌ . . .
أمّا منظور از رايت در روايتى كه مرحوم مجلسى در « بحار الانوار » نقل كرده است و در « روضة كافى » هم آمده است ( كه حضرت صادق عليه السّلام به أبى بصير فرمودند : كُلُّ رَايَةٍ تُرْفَعُ قَبْلَ قِيَامِ الْقَآئِمِ فَصَاحِبُهَا طَاغُوتٌ يُعْبَدُ مِنْ دُونِ اللَهِ عَزّ وَ جَلَّ ) نميتواند هر رايتى باشد كه در راه و ممشاى حضرت قائم عليه السّلام حركت كند ؛ بلكه مقصود رايتى است كه در مقابل رايت قائم است .