الْبَيْت ، يعنى هر كس از ما أهل البيت بخواهد قيامى كند كه نتيجهاش همانند قيام حضرت مهدىّ باشد ، و دنيا را از شرك و ظلم برهاند و پرچم إسلام را بر سراسر كرهء زمين به اهتزاز در آورد ، قطعاً شكست خواهد خورد و قيامش به نتيجه نخواهد رسيد ؛ زيرا قيام حضرت مهدىّ پس از حصول شرائط و مُعِدّاتى است كه موجب پيروزى و به نتيجه رسيدن آن قيام خواهد شد . پس هر كس قبل از او به اين كار دست بزند شكست خواهد خورد ؛ چون قيام ، قيام نوعى نيست ، قيام شخصى است . هر كدام از ما أهل البيت دست به آن قيام بزند براى اينكه ظلمى را از بين ببرد يا حقّى را إثبات كند و حيات بدهد ، بليّه او را مىگيرد ؛ و قيام او هم موجب ازدياد در ناراحتى ما خواهد شد . به علّت آنكه قيام مىكند و دشمنان او را از بين مىبرند .
اين أفرادى كه از بين رفتهاند كه از ما جدا نيستند ! اينها فرزندان ما ، عموهاى ما ، أقوام ما ، شيعيان ما هستند . اينها در اين دنيا حيات دارند ، زن و بچّه دارند ، اينها را مىگيرند و به زندان مىاندازند ، شكنجهها و عقوبتهاى جان فرسا مىدهند و تمام گرفتاريهاى آنها بر ما خواهد بود .
به علاوه همين دشمنان ، ما را در گرفتارى قرار مىدهند و به أنواع مصائب و ابتلائات مبتلا مىكنند ؛ جاسوس مىگذارند ، نمىتوانيم نفس بكشيم ؛ براى چه ؟ براى اينكه كار از روى دستور انجام نگرفته است ؛ و قبل از اينكه آن پرنده بال و پرش محكم شود خواسته است پرواز كند ؛ و اين ربطى به ولايت فقيه ندارد !
كجا دارد كه در زمان غيبت مردم نمىتوانند از يك فقيه وارستهء از خود گذشتهء به خدا پيوستهاى كه ارتباط معنوى با حضرت إمام زمان عليه السّلام داشته باشد و در راه و روش آن حضرت باشد ، تبعيّت كنند ؟ ! اين قيام قيامى مقابل قيام او نيست ، بلكه در راستاى قيام اوست . مردم براى تشكيل حكومت احتياج به رئيس دارند ؛ بايد با رئيس كار كنند . چگونه مىتوان قائل شد كه او
ولايت فقيه در حكومت اسلام (فارسى) — صفحة 56
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص٥٦