حكومت بنى اميّه در مغرب ( أندلس ) بر چيده شد و اين نامه به اينطرف آمد ، معلوم شد كه قضايا از چه قرارى بوده ، و از چه مسيرى شروع شده و سر درآورده است ! زيرا گرچه حكومت بنى اميّه در مشرق بواسطهء بنى عبّاس برداشته شد ليكن حكومت آنها در مغرب تا دويست سال و أندى باقى ماند . و اين نامه را بعد به زبانهاى مختلف ترجمه كردند ؛ و مىگويند : امروز قوانين أساسى تمام ملل راقى دنيا از روى اين نامه تنظيم شده است .
فقيه حاكم شرع بايد پيوسته نامه أمير المؤمنين عليه السّلام را مطالعه ، و طبق آن رفتار كند
و مرحوم نائينى در « تنبيه الامّة و تنزيه الملّة » مىگويد : آية الله فقيه كبير مرحوم حاج ميرزا محمّد حسن شيرازى رحمة الله عليه هميشه اين نامه را مطالعه مىكرد ؛ چون دستور أمير المؤمنين عليه السّلام است به ولىّ خود مالك كه بعنوان حاكم مصر او را به ولايت آنجا برگزيده است . و حاج ميرزا محمّد حسن شيرازى هم كه ولىّ فقيه مسلمين بود دائماً اين نامه را مطالعه ميكرد كه مبادا از آن تخطّى حاصل بشود ، مبادا فرعونيّت انسان را بگيرد ، مبادا جبروتيّت إنسان را بگيرد .
اين نامه ، نامهء عجيبى است و واقعاً همه چيز در آن هست ! مرحوم نائينى مىگويد : سزاوار است كه همهء علماء به مرحوم حاج ميرزا محمّد حسن شيرازى تأسّى كنند و اين نامه را با خود داشته باشند و پيوسته مطالعه كنند ؛ نه اينكه يك مرتبه مطالعه كنند و بگويند : ما يك مرتبه « نهج البلاغة » را با شرحش مطالعه كرديم و ديگر نيازى نيست .
اين نامه مثل نماز ميماند . إنسان نماز صبح را كه خواند ، ظهر كه مىشود باز بايد نماز بخواند ، عصر هم بايد نماز بخواند ، مغرب و عشاء هم بايد نماز بخواند ، فردا هم همينطور . نبايد بگوئيم : خدا يكى است ديگر ؛ الله أكبر ، تمام شد و رفت ؛ ديگر چرا دو مرتبه بگوئيم ؟ زيرا آن الله أكبر أوّل ، الله أكبر ديگرى بود و الله أكبر دوّم ، الله أكبر ديگرى است . غذائى كه صبح و ظهر مىخوريم گرچه در شكل و كميّت يكى باشند أمّا دو غذاست و دو أثر دارد . اين نامه حكم