براى جهاد نصب كرده باشد جهاد كنند ، اگر ظفر هم پيدا كنند و غنيمت هم بگيرند ، تمام غنائم از آنِ إمام خواهد بود و به آنها تعلّق نخواهد داشت . »
بنابراين ، حكم إسلام اينست كه : كسى كه بدون إذن إمام جهاد كند ، هر غنيمتى را كه بدست آورد براى إمام خواهد بود ، و خود از آن غنيمت هيچ بهرهاى ندارد .
مرابطه در رتبه متأخرّ از جهاد است از 3 روز تا 40 روز
وَ الْمُرابَطَةُ فيها فَضْلٌ كَثيرٌ وَ ثَوابٌ جَزيلٌ إذا كانَ هُناكَ إمامٌ ؛ وَحَدُّها ثَلاثَةُ أيّامٍ إلَى أرْبَعينَ يَوْمًا ؛ فَإنْ زادَ عَلَى ذَلِكَ كانَ جِهادًا .
« مرابطه هم مانند جهاد ، فضل بسيار و ثواب جزيلى دارد در صورتى كه به إذن إمام عادل باشد . مقدار مرابطه سه روز تا چهل روز است ( يعنى اگر كسى به سرحدّات برود و مرزدارى كند ، آن هم از سه روز تا چهل روز ، او را مرابط گويند . ) أمّا اگر ماندن مرابط در سرحدّ و مرز از چهل روز گذشت و در ميان دشمن استقرار يافت ، حكمش حكم جهاد است . »
يكى از دستورات إسلامى مرابَطه است . ولىّ فقيه بايد پيوسته مرابط داشته باشد . مُرابِط عبارتست از اينكه يك عدّه از لشكريان إسلام ، در خاك كفر نفوذ نموده و در آنجا استقرار پيدا كنند . بدينطريق ، هم سرحدّات را خوب نگهدارى نمايند كه دشمن از أطراف مملكت حمله نكند ، و هم اينكه كم كم در بلاد كفر نفوذ كنند . اين را مىگويند مرابطه .
شيخ محمّد حسن صاحب « جواهر » رضوان الله عليه در كتاب جهاد « 1 » فرموده است : هُوَ ذِرْوَةُ سَنامِ الإسْلامِ وَ رابِعُ أرْكانِ الإيمانِ وَ بابٌ مِنْ أبْوابِ الْجَنَّةِ وَ أفْضَلُ الاشْيآء بَعْدَ الْفَرآئِض .
اين عباراتى را كه شيخ محمّد حسن در « جواهر » نقل مىكند ، عين مفاد روايات است ؛ منتهى ايشان به عنوان روايت ذكر نكردهاند ، و ليكن آن متن را در مقام تعريف جهاد از روايات گرفتهاند .
هامش
( 1 ) « جواهر الكلام » طبع ششم ( آخوندى ) ج 21 ، ص 3