قضيّهء تبليغات در انتخابات نيست و نبايد مطرح شود . كسانى كه بخواهند در انتخابات با نشان دادن پوستر و عكس ، خود را معرّفى كنند و جلو بيفتند ، تبليغات كنند و در أثر تبليغات بر ديگران سبقت گيرند و تنافس كنند ، اين أفراد بطور كلّى قابل براى انتخاب شدن و ولايت بر مردم نيستند ؛ و از درجهء اعتبار و تقواى معنوى ساقطند . همين عمل تبليغاتى شان دلالت بر انحطاط روحى و فساد نفس آنان دارد ؛ و اينان در شرعِ عقل و در عقلِ شرع از اعتبار ساقطند .
آن كسى مىتواند زمام امور مردم را در دست بگيرد كه آرزوى سبقت از ديگران در دلش نباشد ( چه وكيل مجلس باشد چه عضو مجلس خبرگان ، هر چه مىخواهد باشد ) بلكه بايد خود را در وجدان و ضميرش خادمى از أفراد بداند ، و اشتغال به اين پُست را از جهت أمر دنيوى حقير و پَست بشمارد ؛ و فقط براى انجام وظيفه و رسيدگى به امور مسلمين و تكفّل أيتام آل محمّد بدين امور داخل شود . نه اينكه با خرج أموال كثيره و نصب پوسترها و پلاكارتها و تبليغات آنچنانى ، اين مشاغل را تصاحب كند و ديگران را كنار بزند ! اينها تبليغات كفر است . اين تبليغات ، تبليغات شيطانى است ؛ و منهاج و ممشايش بر أساس حقّ نيست .
أفرادى كه در ممشاى حقّ حركت مىكنند و قصد خدمت به إسلام و مملكت را دارند ، بايد بدون هيچگونه تبليغ و تنافسى خودشان را در معرض بياورند ؛ و تمام أفراد ملّت هم ، بدون تبليغ ظاهرى و خارجى ، بروند فكر كنند و با بزرگانشان گفتگو و مشورت كنند ؛ و أهل حلّ و عقد هم بيايند و آنهائى را كه صلاحيّت اين مقام را دارند ، تشخيص داده و به اين مقام برسانند .
اين راهى است كه از أخبار و آيات بدست مىآيد .
مفاد آيه : وَ شاوِرْهُمْ فِي الْأَمْرِ فَإِذا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ
و أمّا اينكه پيغمبر أكرم در جنگ احد به رأى أكثريّت عمل كرد و از أكثريّت تبعيّت نمود ، و قضيّهء جنگ را به شورى گذارد و بر أساس آيه قرآن :