مى شكند ، در حالى كه عيال او در خانه زندگى را مىگرداند و هيچ يك از اين كارها را نمىكند ، تمام اين ثوابها براى او نوشته خواهد شد . شوهر او حجّ انجام مىدهد بعد از حجّ ، عمره بجا مىآورد ، تشييع جنازه مىنمايد ، عيادت مرضى مىكند ، تمام اين كارها براى زن او هم خواهد بود بدون هيچ كم و زياد ! از اين بهتر هم چيزى متصوّر است ؟ ! )
آن زن كه اين حرفها را از پيغمبر شنيد ، به راه افتاد و در حالى كه از شدّت خوشحالى صدا ميزد : لا إلَهَ إلَّا اللَه ، لا إلَهَ إلَّا اللَه ، اللَهُ أكْبَرُ ، اللَهُ أكْبَرُ ، از خدمت پيامبر مرخّص شد . »
از عظمت و بزرگى مقامى كه اين زنها در أثر إطاعت دارند ، و به اين وظيفهاى كه مشغولند ( در خانه مىنشينند ، آبستن مىشوند ، بچّه مىزايند ، بچّه شير مى دهند ، بچّهها را تربيت و بزرگ مىكنند و مجاهد فى سبيل الله بار مىآورند ، خانه را در آرامش قرار مىدهند تا شوهر از سفر برگردد و نظام اين خانه پاشيده نشود و ضايع نگردد ) خداوند هم أجر آنان را محفوظ خواهد داشت ؛ و به قدر مزد و پاداش شوهران به ايشان پاداش عنايت مىكند . عجب فرمايشى رسول خدا صلّى الله عليه و آله فرمود ، كه عين حقيقت و واقعيّت است !
اين بادبزنى كه روى سر ما مشغول حركت است ، اگر يك پيچ آن نباشد از كار مىافتد . آن مردى هم كه در صفّ أوّل مشغول نبرد است ، به آن پيره زن كه در صفّ آخر مثلًا سبزى پاك مىكند تا به آن مرد مجاهد غذا برساند محتاج است ؛ و اگر به او غذا نرسد نمىتواند جهاد كند . مجاهد بايد شمشير بزند ؛ پاسبان بايد پاسبانى كند ؛ دربان بايد دربانى كند ؛ آشپز بايد آشپزى كند ؛ و خلاصه اگر هر كس براى رضاى خدا به وظيفهء خودش مشغول باشد ، آنوقت إسلام پيشرفت مىكند و آن مجاهد و مرابط به منظور خود مىرسند ، و أجر و ثواب هم به همه قسمت مىشود .
خداوند ظالم نيست . وقتى وظيفهء إنسان را بر أساس مصلحت طورى
ولايت فقيه در حكومت اسلام (فارسى) — صفحة 159
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص١٥٩