تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ولايت فقيه در حكومت اسلام (فارسى) — صفحة 157

مساهمون:

ص١٥٧
إنَّ اللَهَ بَعَثَكَ بِالْحَقِّ إلَى الرِّجَالِ وَ النِّسَآء ؛ فَأمَنَّا بِكَ وَ بِإلَهِكَ الَّذِى أَرْسَلَكَ ! وَ إنَّا مَعْشَرَ النِّسَآء مَحْصُورَاتٌ مَقْصُورَاتٌ ؛ قَوَاعِدُ بُيُوتِكُمْ وَ مَقْضَى شَهَوَاتِكُمْ وَ حَامِلاتُ أَوْلَادِكُمْ . وَ إنَّكُمْ مَعَاشِرَ الرِّجَالِ فُضِّلْتُمْ عَلَيْنَا بِالْجُمُعَةِ وَ الْجَمَاعَاتِ وَ عِيَادَةِ الْمَرْضَى وَ شُهُودِ الْجَنَآئِزِ وَ الْحَجِّ بَعْدَ الْحَجِّ ؛ وَ أَفْضَلُ مِنْ ذَلِكَ الْجِهَادُ فِى سَبِيلِ اللَهِ . وَ إنَّ الرَّجُلَ مِنْكُمْ إذَا خَرَجَ حَآجًّا أَوْ مُعْتَمِرًا أَوْ مُرَابِطًا حَفَظْنَا لَكُمْ أَمْوَالَكُمْ وَ غَزَلْنَا لَكُمْ أَثْوَابَكُمْ وَ رَبَّيْنَا لَكُمْ أَوْلَادَكُمْ ! فَمَا نُشَارِكُكُمْ فِى الاجْرِ يَا رَسُولَ اللَهِ ؟ ! خيلى عجيب مسأله را تمام كرده و حقّ مطلب را با اين سؤال أدا نموده است ! ميرود سراغ پيغمبر ، و آن حضرت را با اين كلماتش به محاكمه و قضاوت مىطلبد كه بيا و براى ما شرح بده كه قضيّه چيست ؟ ! « حقّاً و حقيقةً ميدانيم كه خداوند تو را به حقّ به سوى همهء مردها و زنها مبعوث كرده است ؛ ما هم به تو و به آن خدائى كه تو را مبعوث كرده است إيمان آورديم . و ما جماعت زنها محصور هستيم و مقيّد به قيود و محدود به حدود ، در تحت فرمان شوهر ، در خانه‌هاى شما نشسته‌ايم ! و براى برآورده شدن خواسته‌ها و ميلهاى نفسانى شما آماده‌ايم ! و أولاد شما را در دل خود حمل مىكنيم ! و أمّا شما جماعت مردان بر ما فضيلت داده شديد به اينكه در صحنه‌هاى نماز جمعه حاضر ميشويد ؛ در جماعت‌ها حضور پيدا مىكنيد ؛ عيادت مرضى و تشييع جنازه مىكنيد ؛ حجّ بعد از حجّ بجا مىآوريد ؛ و از تمام اينها بالاتر ، در راه خدا جهاد مىكنيد ؛ و هر كدام از مردان شما كه به سوى حجّ يا عُمره ، يا براى مرزدارى و سرحددارى خارج بشود ، ما أموال شما را حفظ مىكنيم ؛ و لباسهاى شما را مىبافيم و غزل مىكنيم ؛ و أولاد شما را تربيت مىكنيم . اينك اى رسول خدا براى ما بيان كن آن چيزى كه ما را با شما در أجر شريك مىنمايد چيست ؟ ! »