فَالْتَفَتَ النَّبِىُّ صَلَّى اللَهُ عَلَيْهِ وَ ءَالِهِ وَ سَلَّم إلَى أَصْحَابِهِ بِوَجْهِهِ كُلِّهِ ، ثُمَّ قَال : هَلْ سَمِعْتُمْ مَقَالَةَ امْرَأةٍ قَطُّ أَحْسَنَ مِنْ مَسْأَلَتِهَا فِى أَمْرِ دِينِهَا مِنْ هَذِهِ ؟ !
« حضرت چهرهء مبارك خود را تماماً به سوى أصحاب برگرداندند و گفتند : آيا شما تا به حال شنيدهايد گفتارى از زنى كه در أمر دينش ، و در مسألهاى از مسائل مذهبش ، پاكيزهتر و طيّبتر و منطقىتر و نيكوتر از گفتار اين زن باشد ؟ ! »
فَقَالُوا : يَا رَسُولَ اللَه ! مَا ظَنَنَّا أَنَّ امْرَأةً تَهْتَدِى إلَى مِثْلِ هَذَا ! « عرض كردند : يا رسول الله ! أصلًا ما كه نشنيدهايم بجاى خود ، گمان هم نمىكرديم اين دقائق به فكر زنى برسد ، و زنى بتواند به اين خصوصيّات پى ببرد » ! !
أَنَّ حُسْنَ تَبَعُّلِ إحْدَاكُنَّ لِزَوْجِهَا وَ طَلَبَهَا مَرْضَاتَهُ وَ اتِّبَاعَهَا مُوَافَقَتَهُ ، يَعْدِلُ ذَلِكَ كُلَّهُ
فَالْتَفَتَ النَّبِىُّ صَلَّى اللَهُ عَلَيْهِ وَ ءَالِهِ وَ سَلَّمَ إلَيْهَا ، ثُمَّ قَالَ لَهَا : انصَرِفِى أَيَّتُهَا الْمَرْأةُ ، وَ أَعْلِمِى مَنْ خَلَّفَكِ مِنَ النِّسَآء : أَنَّ حُسْنَ تَبَعُّلِ إحْدَاكُنَّ لِزَوْجِهَا وَ طَلَبَهَا مَرضَاتَهُ وَ اتِّبَاعَهَا مُوَافَقَتَهُ يَعْدِلُ ذَلِكَ كُلَّهُ . فَأَدْبَرَتِ الْمَرْأةُ وَ هِىَ تُهَلِّلُ وَ تُكَبِّرُ اسْتِبْشَارًا . « 1 »
« رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم متوجّه آن زن شده و فرمودند : اينك برو ( اى زنى كه آمدهاى و چنين پيغامى را آوردهاى ! ) و به آن زنانى كه تو را به عنوان نماينده و پيك و قاصد فرستادهاند و پشت سر تو در انتظار پاسخ به سر مىبرند ، به همهء آنها خبر بده كه : بهتر شوهردارى كردن شما ، و دنبال رضا و طلب خواستههاى شوهر بودن ، و در امور ، متابعت و موافقت او را نمودن ، ثوابى به شما مىدهد كه معادل با تمام أجرهائى است كه خداوند براى مردان قرار داده است .
( يعنى آن مرد كه در مرز ، مرابط است و شب تا به صبح نمىخوابد و مرز را نگه مىدارد ، و زن او در خانه خوابيده است و بچّهها را نگهدارى مىكند ، عين همان ثواب را براى او محسوب خواهند نمود . شوهر در ميدان جنگ است ، پيكار مىكند ، گرسنگى تحمّل مىكند ، عرق مىريزد ، دست و پايش
هامش
( 1 ) « الدّرّ المنثور » ج 2 ، ص 153 ؛ و « الميزان » ج 4 ، ص 372