برادران دينى از او إرث ميبردند . و اين حكم تا آخر زمان حيات رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم وجود داشت ، و به واسطهء آيه شريفهء :
أُولُوا الْأَرْحامِ بَعْضُهُمْ أَوْلى بِبَعْضٍ فِي كِتابِ اللَّهِ
« 1 » نسخ شد ؛ و بنا شد كه توارث باز بر همان أساس قرابت باشد .
هامش
فضل الله نورى كه او نيز به طَبَرْسِىّ معروف است ؛ از أهل نورِ مازندران بودهاند . و اين دو نفر را بايد طَبَرىّ گفت ؛ و طَبَرْسِىّ غلط است .
أفراد ديگرى از رجال علم و أدب نيز به طَبَرسِىّ معروفند كه شرح آنان در كتب تراجم آمده است و ما به جهت اختصار و إيجاز به همين قدر اكتفا كرديم .
در كتاب « علماء معاصرين » قسمت دوّم ، ص 278 و 279 ، از مرحوم آية الله آقا ميرزا دائى آقا ميرزا محمّد طهرانى عسكرى رضوان الله عليه ( دائى پدر ما ) در كتاب « مستدرك البحار » در ضمن إجازهء شيخ عبد الله سماهيجى آورده است كه : چند نفر از علماء ما در مؤلّف « احتجاج » طبرسى كه أحمد بن أبى طالب است اشتباه كرده ، و آن كتاب را به أبو علىّ صاحب تفسير « مجمع البيان » نسبت دادهاند . از جملهء آنان ابن أبى جمهور أحْسَائىّ صاحب « غوالى اللئالى » است ؛ و از جمله صاحب « رسالهء مشايخ الشّيعة » و از جمله فاضل أمين أسترآبادى صاحب « فوائد المدنيّهء » و از جمله سيّد هاشم بن سليمان بحرانى است . مؤلّف كتاب « علماء معاصرين » گويد : و از آن جمله سيّد عبد المجيد حائرى معاصر صاحب كتاب « ذخيرهء الدّارين » است ؛ انتهى .
و صاحب « أعيان الشّيعة » در ج 9 ، از طبع دوّم ، ص 67 تصريح به اين اشتباه از اين علماى أعلام نموده است ؛ و در ص 66 گويد : فى « رياض العلمآء » أنّ هذا الطَّبَرْسىّ المُتَرجَمُ ( يعنى أبو منصور : أحمد بن علىّ بن أبى طالب ) غَيرُ صاحبِ « مَجمَع البَيان » لِكنَّه مُعاصرٌ له و هُما شَيْخا ابنِ شَهْر آشوب و اسْتاذاه . قالَ : و ظَنّى أنّ بَيْنهما قَرابةً و كذا بَيْنهما و بَيْن الشّيخ حَسنِ بنِ عَلىِّ بنِ مُحمّدِ بنِ عَلىِّ بنِ الحَسنِ الطَّبَرْسىّ المُعاصِر للخواجةِ نَصير الدّين الطّوسىّ * .
در « لغت نامهء دهخدا » مجلّد ط ، ص 139 در آخر ستون أوّل گويد : مؤلّف « روضات الجنّات » آرد ( ص 18 ) : أبو منصور أحمد بن علىّ بن أبى طالب الطّبرسى از مردم طبرستان بفتح طا و با و راء و إسكان سين چنان كه حازمى بر آن رفته و عامّه نيز همين عقيده را دارند ، يا بفتح دو حرف نخستين با سكون سين ، صاحب ترجمه ، أهل سارى كه يكى از شهرستانهاى مشهور مازندران است بوده ، چنان كه شاگرد مشهور او : محمّد بن علىّ بن
( 1 ) قسمتى از آيه 75 ، از سورهء 8 : الانفال