هم بالاتر مىشود ؟ !
حال اگر شما نزد حاكم به روى و به دزدى او شهادت بدهى ، شهادتت قبول نيست . زيرا شهادت دربارهء خودت مىباشد . بايد دو شاهد غير ، آن هم دو شاهد راستگو و صحيح العمل بياورى ؛ اگر آنها شهادت دادند ، حكم نافذ است و إلّا نافذ نيست ، و براى روز قيامت خواهد ماند ، تا خداوند مكافات كند . زيرا طريق شرعىّ منحصر در اين است .
شَرَعَ لَكُمْ مِنَ الدِّينِ ما وَصَّى بِهِ نُوحاً
شَرَعَ لَكُمْ مِنَ الدِّينِ ما وَصَّى بِهِ نُوحاً
« 1 » معنيش اينست كه : از طريق آنچه را كه خداوند ، وصيتّت به نوح و إبراهيم و عيسى و موسى و به پيغمبر كرد :
أَنْ أَقِيمُوا الدِّينَ
، اين دين را نگهدارى كنيد و بر پا بداريد .
إنسان بايد از اين آبشخوار و شريعت به آب برسد . شريعت يعنى آبشخوار . ( در رودخانههاى بزرگى مانند دجله و فُرات كه دائماً در حال جَزْر و مدّ است ، و مردم براى برداشتن آب از آن دچار زحمت مىشوند ، جائى را براى استفاده از آب ، در حال پائين آمدن ، ساخته و از آن طريق به آب دست مىيابند ؛ و آن را آبشخوار مىگويند ، و از غير اين طريق نمىتوانند به آب برسند . )
شريعت ، يعنى آن راهى كه براى برداشتن آب از دريا و نهر و رودخانه براى ما باز كردهاند ؛ و اگر اين شريعت نباشد ، و إنسان خود را در وسط نهر و رودخانه و يا دريا بيندازد تا اينكه آب بردارد خفه خواهد شد ؛ و يا اينكه بى آب مىماند . أمّا شريعت ، دينِ روشن و مرآى و طريق مُستوى و مستقيم است ؛ و إنسان در آن به هيچ خطرى برخورد نمىكند . و اين طريقِ شريعت و تشريع و تعيين آن ، بدست شارع است . او مىگويد : من براى وصول به حكم واقعىّ ، اين راه را براى شما قرار دادهام ؛ و همهء راههاى ديگر را بستهام . شما چه مىگوئيد ؟ ! بنده بشما مىگويم : آقا شما امروز ، واجب است مشرّف بشويد به
هامش
( 1 ) صدر آيه 13 ، از سورهء 42 : الشّورَى