با تمام مذاهب مخالفت دارم . . . »
در اينجا شارح گويد : « و امّا دلالت اين عبارت بر تشيّع وى چنانچه محدّث نيشابورى تصوّر نموده اين است كه : علماء تسنّن در اجراى احكام شرعيّه ، دليل قياس را در مقابل كتاب و سنّت و اجماع ، برهان مستقلّ دانسته ، عمل بر مقتضاى آن را مُتّبَع شمارند . ازآنجائىكه عقيدهء شيخ مخالف اعتقاد علماءِ جماعت بوده ، بر اين معنى انكار بليغ آورده ميگويد : عمل نمودن بر رأى خود بدون دليل شرعى اگر جائز بود ، براى حضرت ختمى مرتبت كه منزلت و مقام عصمت داشت مجوَّز مىشد ، با آنكه رأى شريف آن حضرت مسلّماً از احتمال زَلَّت معصوم است ؛ خداى تعالى وى را در متابعت رأى خود به خطاب
يا أَيُّهَا النَّبِيُّ لِمَ تُحَرِّمُ
( اى پيغمبر ! چرا حرام ميكنى ؟ ) عتاب فرمود .
پس در اين صورت متابعت قياس كه در واقع رأى بدون دليل است ، أحدى را مجوَّز نخواهد بود . « 1 »
دلائلى كه علماء بر تشيّع محيى الدّين ذكر نمودهاند
بالجمله ، بسيارى از علماى اعلام قائل به تشيّع محيى الدّين هستند ، و به طرق عديدهاى اثبات اين مطلب را مىنمايند .
ملّا سيّد صالح موسوى خلخالى قدّس سرُّه كه وى تقريباً مقدّمهء كتاب « شرح مناقب » خود را بدين موضوع اختصاص داده است بيان مفصّل و نيكوئى دارد ؛ جناب وى ميگويد : محيى الدّين در شهر رمضان المبارك سنهء 560 در مدينهء مُرسيه كه از مدائن شرقيّهء جزائر اندلس است متولّد شد « 2 » و در دهم رمضان سنهء 638 رحلت كرد « 3 » ، و در ظاهر « 4 » دمشق كه معروف به صالحيّه است به خاك
هامش
( 1 ) « شرح مناقب محيى الدّين » طبع سنگى ، به ترتيب ص 30 و 31 ، و ص 12
( 2 ) « شرح مناقب محيى الدّين » طبع سنگى ، به ترتيب ص 30 و 31 ، و ص 12
( 3 ) قاضى نور الله تسترى در كتاب « مجالس المؤمنين » مجلس ششم در شرح احوال محيى الدّين ، ص 284 گويد : ولادت شيخ محيى الدّين در هيجدهم رمضان سنهء ستّين و خمسمائة بوده و فوت او شب جمعه بيست و دوّم ربيع الآخر سنهء ثمان و ستّمائة ( و ثلاثين )