حضرت فرمود : « زنان از اداى مقصود در سخن ناتوانند و عورت و ناموس مرد مىباشند ، با دعوت آنان به سكوت ، نارسائى كلامشان ، و با جاى دادن آنها در منازل ، عفّت آنها را حفظ و نگاهدارى كنيد » . « 1 »
امير مؤمنان عليه السّلام در وصيّتش به امام حسن مجتبى عليه السّلام در « نهجالبلاغه » ميفرمايد : « چشمان زنان را با پوشش حجاب از ديدن نامحرمان محفوظ بدار كه شدّت حجاب پاكى آنها را بهتر محفوظ ميدارد . و بيرون رفتن آنان از منزل ، پر خطرتر از وارد كردن مرد نامطمئن به خانه نمىباشد . و اگر ميتوانى كارى كنى كه جز تو كسى را نشناسند ، البتّه انجام بده » . « 2 »
و در اين مطلب گفتار خداى عزّوجلّ كافى است كه در مقام بيان حوريان بهشتى و تعريف و تمجيد آنها ميفرمايد :
حُورٌ مَقْصُوراتٌ فِي الْخِيامِ
« 3 » . چون خيام جمع خيمه است و آن به معناى چادرى است كه بر روى زمين برپا ميكنند ؛ و مراد از
مَقْصُوراتٌ فِي الْخِيامِ
آنست كه آنها پرده نشينند و مصون و محفوظ بوده و از خودنمائى و جلوه گرى براى همه كس خوددارى ميكنند ؛ و اين تفسير از جماعتى كه از جمله آنان ابن عبّاس و أبوالعاليه ميباشند نقل شده است ؛ و از مجاهد و ربيع در تفسير اين آيه چنين وارد شده است كه مراد از مقصورات : اقتصار نظر آنهاست بر شوهرهايشان و هيچگاه نظر به غير آنان ندارند ؛ اين تفسير در « مجمع البيان » ذكر شده است و اين تمجيد و تحسين دلالت دارد بر آنكه بزرگترين حسن و نيكوئى براى زن و عالىترين تمجيد براى او همانا پردهنشينى و حجاب و عفّت و تستّر و دورى از
هامش
( 1 ) « امالى » ج 2 ص 197 چاپ نجف اشرف . و سيوطى در « جامع صغير » ( باب همزه ج 1 ، ص 98 از طبع چهارم ) از كتاب ضعفاء عقيلى از أنس از رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم روايت كرده است كه : آن حضرت فرمودند : إنَّ مِنَ النِّساء عَيًّا وَ عَوْرَه فَكفُّوا عَيَّهُنَّ بِالسّكوت و وَارُوا عَوراتَهُنَّ بِالبُيوتِ . ( مؤلف )
( 2 ) « نهج البلاغه » ج 2 باب كتب ص 56 چاپ مصر - عبده .
( 3 ) سوره الرحمّن ( 55 ) آيه 72 .