يكديگر پاسش دهند . و از اين رو قيّوميّت وى را - آن هم نه فقط براى استمتاع ، بلكه در همه امور مهمّ - بدست مرد سپرده است .
رواياتى وارد است كه نوافل زن ، مثل اعتكاف ، روزه ، حجّ و عمره ، بىاجازه شوهر جائز نيست « 1 » . و قَسَم و نذر و عهد او نيز با اجازه شوهر بايد باشد . و از خانه جز با اجازه شوهر نبايد بيرون برود .
و اين روايات بسيار زياد است ، و در فقه از خاصّه و عامّه بهطور متفرّق در ابواب مختلف وارد شده ، بطورىكه ميتوان تبعيّت زن را از همسر در اين امور و امثال آن در اين روايات بهطور يقين ، و قيّوميّت مرد را بر وى اجمالًا از اين روايات استفاده كرد .
پيامبر اسلام صلّى الله عليه و آله و سلّم در وصيتى به اميرالمؤمنين عليهما السّلام فرمودند : « يا علىّ زن روزه مستحبّى جز با اجازه شوهر نمىتواند بگيرد » . « 2 »
و امام چهارم حضرت سجّاد امام زينالعابدين عليه السّلام در پاسخ زُهرى « 3 » در اقسام روزه فرمود : « اقسام روزه عبارت است از : واجب ، حرام ، مستحب ، مكروه ، مأذون و غيره . پرسيد : روزه مأذون چيست ؟ حضرت فرمود : روزه مستحبّى زن كه
هامش
( 1 ) روايتى در مورد لازم بودن اجازه شوهر در نمازهاى نافله زن نيافتيم . ظاهراً اجازه لازم نيست . مگر جائى كه حقّ شوهر با نماز نافله تضييع شود
( 2 ) « من لا يحضره الفقيه » باب نوادر ص 367 چاپ كتابفروشى صدوق
( 3 ) . زُهْرى - به ضمّ زاء و سكون هاء - اسمش أبو بكر محمّد بن مسلم بن عبيد الله بن عبد الله بن حارث بن شهاب بن زهره بن كلاب است ، وى دانشمندى معروف و اهل مدينه و تابعى است . وى صحبت ده نفر از صحابه پيغمبر را درك كرده و علماء اهل تسنّن او را ستوده ، و بسيار مدح نمودهاند . گفته شده : علم فقهاء هفتگانه را در حفظ داشت و بسيارى از علماء حديث از وى روايت كردهاند . و امّا علماء شيعه بعضى او را ستوده و بعضى مذمّت كردهاند « الكنى و الالقاب » ج 2 ، ص 27 چاپ صيدا . و در « سفينه البحار » ج 1 ، ص 573 مفصّل احوالات او را آورده است .