خلق گرديده است .
و اين روحيه اثر پذيرى با آنچه كه نيازمند به اعمال قوّه و اثرگذارى در كارهاى طاقت فرسا و برخوردهاى اجتماعى است ، مثل حكومت و قضاوت ، منافات دارد . و وصيّت أميرمؤمنان عليه السّلام به مالك اشتر را قبلًا ياد آورد شديم كه فرمود : « پس براى حكومت بين مردم بهترين فرد از رعيّت خود را انتخاب كن . از افرادى كه تحمّل سختىهاى امور را دارند ، و دشمنان نمىتوانند او را از پاى درآورند . در لغزشها فرو نلغزد ، و قدرت تحمّل حقّ را داشته باشد . از طمع در امور نفسانى خويش را دور بدارد و به دقّت و درايتِ كم اكتفا نكند بلكه با نهايت فكر و فهم رسيدگى كند . افرادى را انتخاب كن كه در شبهات جانب احتياط را از دست ندهند ، كسانى كه به بهترين دليل و برهانِ استوار عمل كنند ، و از مراجعه ارباب رجوع آزرده خاطر نگردند ؛ كسانى كه تا مسألهاى روشن نشود ، قدم از قدم برندارند ، و هنگامى كه روشن شد ، قاطع و كوبنده با آن برخورد كنند . و ثناگويان او را نفريبند ، و متكبّر نسازند . زياده گوئىها او را از ادراك حقيقت منحرف نسازند كه البتّه اينان در اقليّتاند » .
نگارنده : به جان خودم سوگند سزاوار است اين وصيّت را با نور بر چشمان حور بنگارند كه بالاتر از آن است ، كه با مركّب بر صفحات كاغذ ، يا با آب طلا بر پهنه شفق نگاشته شود .
مطلبى لطيف : در استعارهاى كه امام عليه السّلام به كار برده ، و زن را ريحانه خوانده ، سرّ عجيبى نهفته است ، كه تمام سخنان گذشته ما را از لطافت ، رقّت و احساس و ساير صفات زن ، در بر ميگيرد . زيرا ريحان يعنى گياه خوشبو مانند گل است . و ريحانه در لغت به دسته گياه خوشبو و گياه معطّر معروف ميگويند . و شادابى و طراوت وى تا وقتى است كه در بوستان و باغ و بر شاخسار يعنى محيط طبيعى خود بماند ، و در كنار درخت و اصل خويش زندگى كند . و به سبب همين لطافت بسيار است كه بادى شديد ، گلبرگهايش را مىپراكند ، و لطافت و بويش را از بين ميبرد . و آن را به وادى تباهى مىرساند .
رساله بديعه در تفسير آيه الرجال قوامون على النساء ... (فارسى) — صفحة 198
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص١٩٨