ارشاد آنها را دوست دارد ميفرمايد : « اى مؤمنان خدا را اطاعت كنيد و پيغمبر و اولىالامر را اطاعت نمائيد ، و اگر در موردى اختلاف كرديد ، آن را بر كتاب خدا و سنّت پيغمبر عرضه بداريد » .
و رجوع به خدا ، رجوع به آيات صريح قرآن است . و رجوع به پيغمبر صلّى الله عليه و آله و سلّم رجوع به سنّت اوست ، كه موجب اجتماع بوده و تفرقه را از بين ميبرد » . « 1 »
2 - خداوند ميفرمايد :
أَ فَمَنْ يَهْدِي إِلَى الْحَقِّ أَحَقُّ أَنْ يُتَّبَعَ أَمَّنْ لا يَهِدِّي إِلَّا أَنْ يُهْدى فَما لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ . 187
« 2 »
« آيا آنكس كه به حقّ راه ميبرد براى پيروى سزاوارتر است ، يا كسى كه راه را پيدا نكرده مگر آنكه دست او را بگيرند ، و هدايتش كنند . پس چرا از مسير خود منحرف شده به راه باز نمىگرديد ، چگونه حكم خواهيد كرد » ؟ !
استدلال به آيه چنين است : پايه و اساس استدلال بر لزوم متابعت حقّ است . زيرا خداوند ميفرمايد : « بگو خداوند به حقّ هدايت مىنمايد » پس از آنكه از مشركين با جمله استفهام انكارى : « بگو آيا از شركاء شما كسى هست كه به حقّ راه برد » ؟ اقرار ميگيرد كه شركاء آنها به حقّ راه نمىبردند .
سپس بر اين اساس معادلهاى ترسيم مىكند كه ميان جمله
أَ فَمَنْ يَهْدِي إِلَى الْحَقِّ
« آيا كسى كه به حقّ راه مىبرد ؟ » و ميان جملهء ديگر
أَمَّنْ لا يَهِدِّي إِلَّا أَنْ يُهْدى
« يا كسى كه هدايت نيافته مگر آنكه خود هدايت شود » . سپس فرموده :
أَ فَمَنْ يَهْدِي إِلَى الْحَقِّ أَحَقُّ أَنْ يُتَّبَعَ أَمَّنْ لا يَهِدِّي إِلَّا أَنْ يُهْدى
« آيا آنكس كه به حقّ راه ميبرد براى پيروى سزاوارتر است ، يا كسى كه هدايت نيافته ، مگر آنكه از او دستگيرى شود .
هامش
( 1 ) « نهج البلاغه » باب نامهها ص 93 و 94 .
( 2 ) آيه 35 ، از سوره 10 : يونس .