تذييل هفتم بر مكتوب هفتم حضرت سيّد قدّس الله سرّه الزّكية
بسم الله الرّحمن الرّحيم
و صلّى الله على محمّد و آله الطّاهرين ، و لعنة الله على أعدائهم أجمعين
اين آخرين تذييلى است كه تحرير مىشود ، چون مكتوب هفتم حضرت سيّد قدس الله سرّه آخرين مكتوب است و در آن مكاتبات قطع مىگردد .
مرحوم سيّد ( ره ) در اين مكتوب اظهار ملالت فرموده ؛ و از عدم پذيرش مرحوم شيخ ( ره ) ، نتيجهاى را براى مكتوب بعدى نمىبيند . بنابراين ، با ايراد طعن و اشكال ، ضجرت خود را ابراز ، و نامه را محترماً پايان مىدهد
داعى حضرت سيّد ( ره ) بر ادامهء مكاتيب ، ارشاد به توحيد بوده است
حضرت آية الله حاج شيخ عبّاس هاتف قوچانى أدام الله بركاته : وصىّ مرحوم قاضى أعلى الله مقامه ، از مرحوم قاضى قدّس الله نفسه نقل مىنمودند كه : آن مرحوم مىگفت : از استادمان مرحوم آية الحقّ و سند العرفان سؤال شد : با اينكه دأب أهل مراقبه ، و سلّاكِ راه خدا ، و أولياى معرفت ، در برابر اين گونه بحثها رعايت اختصار ، و در صورت عدم قبول سكوت است ؛ چرا شما اين طور در اين نامهها مطلب را دنبال فرموده ايد ؟ !
در جواب گفتند : اينها در ذهن خود از روى قواعد ذهنى ( فورمول ) خدائى تراشيده ، و ساخته و پرداختهاند ؛ و آن را مىپرستند ؛ و سجده مىكنند . آن خدا خداى حقيقى نيست ؛ خداى خارجى نيست ؛ خداى تخيّلى است . من خواستم شايد بتوانم اين خدا را از ذهنشان بيرون بكشم .
حضرت علّامة استادنا الاكرم طباطبائى رضوان الله عليه مىفرمودند : در