استغفر الله من جميع ما كره الله قولا و فعلا و خاطرا و سامعا و ناظرا و لا حول و لا قوّة إلاّ بالله .
و دل را با اين استعاذه و استغفار با زبان موافق دارد .
و به اسم ( يا فعّال ) به حسب معنى در دل مشغول شود ، و دست بر دل نهاده هفت بار بگويد :
سبحان الله الملك القدّوس الخلاّق الفعّال إن يشأ يذهبكم و يأت بخلق جديد . و ما ذلك على الله بعزيز . « 1 » و اگر با اين نيز دفع نشود تأمّل در كلمهء لا موجود إلاّ الله كند .
و اگر باز تشويش دهد چند نوبت بجهد ( به جهر خ ص ) بگويد « الله » و الف را مدّ دهد و آن مقدار مشغول شود كه ملول نشود و به آثار ملالت ترك كند . و مدّتى بر اين نيز مداومت نمايد تا كيفيّت بىخودى دست دهد . و ورد اين مرحله استغفار است ، و ذكر « يا فعّال » است هر دو حصرى ، اوّل در اسحار به عدد كبير ، دوّم بعد از فريضهء بامداد به همين عدد و بعد از فريضهء شام به عدد مفصّل ، و در اين دو مرحله تكرار اسم « يا باسط » بسيار كند . و اولى آنست كه هر شب به عدد مفصّل بگويد . « 2 »
هامش
( 1 ) - از ان يشأ يذهبكم تا آخر آيه قرآن كريم است : ( سورهء فاطر آيه 16 و 17 )
( 2 ) - بدانكه علماء علم اعداد عدد « كبير » را اطلاق كنند بر عدد حروف ابجدى از يك تا هزار و عدد « صغير » را اطلاق كنند بر عدد حروف ابجدى با طرح نه نه از آنها . مثلا حرف « ى » به حساب ابجد صغير عددش يك است چون از ده نه طرح شود يك مىماند و حرف « نون » عددش پنج است چون پنج نه تا از پنجاه كم شود پنج مىماند . و بنا بر اين حرف « ط » و حرف « ظ » و حرف « ص » اصلا عدد ندارد ، چون نه -