مىشوند ، و چندى بر اين ترتيب مداومت مىنمايند ، و بهتر اربعين است يا بيشتر .
و ورد در خلال اين مدّت سه ورد است : استعاذه و استغفار اطلاقى - و تعيين عدد و وقت آن با ذاكر است - « 1 » و ذكر « يا فعّال » و آن حصريست به عدد مجمل يا مفصّل ، « 2 » مفصّل بعد از
هامش
( 1 ) - منظور آنست كه استعاذه عدد خاصّى ندارد بلكه اطلاقى است ، لكن ذاكر بايد به مقتضاى حال خود به مقدار معيّن كه خود تعيين مىكند و در وقت معيّنى كه خود صلاح مىداند آن را به جاى آورد .
( 2 ) - براى توضيح عبارت مصنّف ناچار از بيان مقدّمهاى هستيم و آن اينكه به حساب ابجد هر حرفى از حروفات بيست و هشتگانهء عرب داراى عدد مخصوصى است بدين ترتيب : ابجد هوّز حطّى كلمن سعفص قرشت ثخذ ضظغ لا :
ا 1 ب 2 ج 3 د 4 ه 5 و 6 ز 7 ح 8 ط 9 ى 10 ك 20 ل 30 م 40 ن 50 س 60 ع 70 ف 80 ص 90 ق 100 ر 200 ش 300 ت 400 ث 500 خ 600 ذ 700 ض 800 ظ 900 غ 1000 ا 1 البتّه همزه و الف ، هر يك را به عدد « ا » حساب مىكنند و حروفاتى را كه به واسطهء تشديد مكرّر است يك حرف محاسبه مىنمايند مثلا لفظ علىّ را 110 مىگيرند چون ع 70 و ل 30 و ى 10 است و مجموعا 110 مىشود و تشديد ياء را حساب نكردهاند .
و كلمهء قدّوس را 170 مىگيرند چون ق 100 و د 4 و و 6 و س 60 است و دال مكرّر در تلفّظ ، يك دال نوشته مىشود و مناط نوشته را قرار مىدهند .
و كلمهء فعّال را 181 مىگيرند چون ف 80 و ع 70 و ا 1 و ل 30 است ليكن استثناء كلمهء جلاله : لفظ الله را با آنكه لام تشديد دارد دو حرف حساب مىكنند و الف الله را حساب نمىكنند بنا بر اين الله 66 مىشود چون همزه 1 و ل 30 و ه 5 است و به همين جهت الله را با تشديد نمىنويسند بلكه در كتابت لام را مكرّر مىنويسند و الف را نيز نمىنويسند و در كتاب اينطور مىنويسند : الله در حالى كه طبق قواعد معمولى رسم الخطّ بايد اينطور نوشته شود : ألاّه ، ليكن چون رسم الخطّ عربى طبق حساب ابجد است لذا الاّه را به صورت الله بايد نوشت و تشديد هم بر روى آن نبايد گذارد و بر همين اساس چون -