بارى ، در اين مبهم گذاردن مطلب ، حكمتهائى است كه بر صاحبان بصيرت مخفى نيست . « 1 » »
و اين كلام مجلسى ( ره ) شرح و تفصيل كلام صدوق در « عقائد » است ، زيرا كه او فرموده است : « اعتقاد ما دربارهء آتش قيامت اينست كه آن ، خانهء پستى و مذلّت و خانهء انتقام از اهل كفر و عصيان است ؛ و در آن به طور جاودان و مخلّد نمىمانند مگر اهل كفر و شرك ، و امّا گناهكاران از اهل توحيد ، از آن آتش به واسطهء رحمتى كه به آنها مىرسد و شفاعتى كه نائل مىشوند ، خارج مىگردند . »
عالم و شاعر شيعى : المؤيَّد فى الدّين ؛ و قصيدهء او دربارهء معاد و ولايت
بارى ، در اينجا كه مىخواهيم كتاب را خاتمه دهيم چقدر مناسب است بعضى از قصيدهء شاعر اهل بيت عليهم السّلام در قرن پنجم هجرى المؤيَّد فى الدّين ، داعى الدُّعاة هبة الله بن موسى بن داود شيرازى را بياوريم ، و با تصريح او به آنكه يگانه راه سعادت در آخرت تولّاى اهل بيت و پيروى از نصّ غدير خمّ مىباشد ، اين دورهء از علوم و معارف اسلام را پايان دهيم . « 2 »
هامش
( 1 ) « بحار الانوار » طبع حروفى ، ج 8 ، ص 363 و 364
( 2 ) اين مرد علم و ادب با آنكه أصلًا ايرانى و از اهل شيراز بوده است ، از اجلّهء علماء علوم عربيّت و از بزرگان اساتيد ادب عرب به شمار مىآيد ؛ و حقّاً مىتوان او را از نوابغ شمرد . در شيراز در حدود سنهء 390 متولّد شد و در آنجا نشو و نما يافت ، و در بلاد و شهرهاى بسيارى گردش كرد ، تا آخر الامر در مصر اقامت گزيد و در سنهء 470 وفات يافت . از شيعيان خالص و واله اهل بيت عليهم السّلام بوده است ؛ و در راه تبليغ مكتب تشيّع تحمّل رنجها و مصائبى را نموده است و با سختىها و مشكلات