صَدَقْتَ ، ادْخُلِ الْجَنَّةَ فَقَدْ غَفَرَ اللهُ لَكَ وَ لِشِيعَتِكَ ، فَقَدْ أَمَّنَكَ اللهُ وَ أَمَّنَهُمْ مَعَكَ مِنَ الْفَزَعِ الاكْبَرِ ، ادْخُلُوا الْجَنَّةَ ءَامِنِينَ لَا خَوْفٌ عَلَيْكُمْ وَ لَا أَنْتُمْ تَحْزَنُون . « 1 »
« أمير المؤمنين عليه السّلام فرمودهاند : چون روز قيامت شود ، منادى اى از آسمان ندا مىكند : علىّ بن أبى طالب كجاست ؟ ! من مىايستم ، و پس از آن گفته مىشود : تو علىّ هستى ؟ ! من ميگويم : من پسر عموى پيامبر مصطفى و وصىّ او و وارث او هستم ! به من گفته مىشود : آرى راست گفتى ! اينك در بهشت داخل شو ، خداوند تو و شيعهات همه را مورد غفران خود قرار داد ، و تو را از دهشت و وحشت فزع اكبر ايمن كرد ، و شيعيان تو را نيز با تو از دهشت و وحشت فزع اكبر در ايمنى قرار داد . اينك همه داخل بهشت گرديد ؛ همه در امن و امان خداوندى هستيد ! و هيچ گونه خوف و ترسى ، و هيچ گونه غصّه و اندوهى براى شما نخواهد بود ! »
بيان مرحوم مجلسى دربارهء خلود
بارى ، دربارهء خلود به مقدار مقتضى و كفايت بحث كرديم ، و اينك اين بحث را با نتيجه و تذييلى از جدّ اعلاى مادرى پدر ما : مرحوم علّامهء مجلسى رضوانُ الله تَعالى عليه خاتمه مىدهيم . و چون نظر ما دربارهء خلود و آنچه در اين مجلس ذكر شد همان نظريّهء علّامهء جدّ است ، لذا در حقيقت ، بيان اين تذييل همان بيان محصّل و خلاصهء نظريّهء ما دربارهء خلود است .
مجلسى فرموده است : « بدان كه آنچه از جمع بين آيات و
هامش
( 1 ) « تفسير فرات » ص 153