شنيدم كه مىفرمود :
لَا يُخَلِّدُ اللهُ فِى النَّارِ إلَّا أَهْلَ الْكُفْرِ وَ الْجُحُودِ وَ أَهْلَ الضَّلَالِ وَ الشِّرْكِ .
« خداوند به طور جاويدان در آتش كسى را نگه نمىدارد مگر اهل كفر و إنكار ، و شرك و ضلالت را . »
و آن مؤمنانى كه از گناهان كبيره اجتناب ورزند ، از گناهان صغيرهء آنها بازپرسى به عمل نمىآيد ؛ خداوند مىفرمايد :
إِنْ تَجْتَنِبُوا كَبائِرَ ما تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ وَ نُدْخِلْكُمْ مُدْخَلًا كَرِيماً
. « 1 »
« اگر شما از گناهان بزرگى كه از آن نهى شدهايد اجتناب كنيد ، ما از بديهاى شما صرف نظر مىكنيم ! و شما را در محلّ و مدخل كريمانه و شايسته اى داخل خواهيم نمود ! »
ابن أبى عمير مىگويد : من گفتم : اى پسر رسول خدا ! بنابراين ، شفاعت براى چه طائفه اى از گناهكاران است ؟ !
حضرت فرمود : پدرم از پدرانش از أمير المؤمنين عليهم السّلام براى من بيان كرد كه : شنيدم رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم مىفرمود :
إنَّمَا شَفَاعَتِى ، لِاهْلِ الْكَبَآئِرِ مِنْ أُمَّتِى ؛ فَأَمَّا الْمُحْسِنُونَ مِنْهُمْ فَمَا عَلَيْهِمْ مِنْ سَبِيلٍ .
« اينست و غير از اين نيست كه شفاعت من فقط براى مرتكبين
هامش
( 1 ) آيه 31 ، از سورهء 4 : النّسآء