و امورش ضايع و خراب بماند و در سختى و مشكلات بسر برد و دستى از او نگيرد ؛ در اين صورت به شاخه اى از درخت زقّوم خود را آويزان كرده است .
و هر كس در نزد او شخص خطاكارى بيايد و از خطاى خود معذرت طلبد و او نپذيرد ، و سپس در عقوبت آن خطاكار تخفيفى ندهد بلكه زياده عقوبت كند ، به شاخه اى از شاخههاى آن آويزان شده است .
و هر كس بين مردى و زنش را به هم بزند ، و يا بين پدرى و فرزندش را ، و يا برادرى با برادرش را ، و يا نزديكى با رحم نزديك خود را ، يا بين دو همسايه ، و يا بين دو شريك و خَليط و مصاحب را ، و يا بين دو نفر اجنبى را به هم بزند و ايجاد فساد و جدائى كند ، به شاخه اى از شاخههاى آن آويزان شده است .
و هر كس بر بدهكارى سخت بگيرد و بداند كه او قادر بر اداء ديون خود نيست ، و در اين صورت ناراحتى و نگرانى و غضب آن بدهكار را زياد كند ، به شاخه اى از شاخههاى آن آويزان شده است .
و هر كس بر عهدهء او نسبت به كسى ، دَينى و قرضى باشد ، و با مماطله و بهانهآورى كارى كند كه او خسته شود و از دين خود بگذرد ، به شاخه اى از شاخههاى آن آويزان شده است .
و هر كس بر يتيمى جفا كند ، و او را آزار برساند ، و مال او را بخورد ، به شاخه اى از شاخههاى آن آويزان شده است .
و هر كس در آبروى برادر مؤمن خود خللى وارد سازد و آن را
معاد شناسى (فارسى) — صفحة 335
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص٣٣٥