شجرهء زقّوم درخت شقاوت است .
هر كس به هر مقدار از شكّ و شرك و قذارت باطن ، و از شقاوت و آثار آن از خيانت و جنايت و تعدّى و ظلم و تكبّر و استكبار بهرمند باشد ، به همان قدر از شاخههاى اين درخت در دلش رخنه كرده ، و از ريشههايش به همان مقدار در كانون قلبش ريشه دوانيده است .
هر گناهى ، آويزان شدن به يكى از شاخههاى درخت زقّوم است
در تفسير منسوب به حضرت امام حسن عسگرى عليه السّلام ، در ضمن حديث طويلى كه از حضرت رسول الله صلّى الله عليه و آله و سلّم بيان مىكنند ، مىرسند به اينجا كه :
سپس رسول الله صلّى الله عليه و آله و سلّم فرمودند : و سوگند به آن كسى كه به حق مرا مبعوث به نبوّت گردانيد ، هر كس در اين روز ( روز اوّل ماه شعبان ) دست به هر يك از درهاى شرّ و عصيان زند و هر گناهى مرتكب شود ، خود را به شاخه اى از شاخههاى آن آويزان نموده است ، و آن شاخه او را به آتش خواهد رسانيد .
و پس از اين فرمودند : و بنابراين ، هر كس در نماز فريضهء خود كوتاهى كند و آن را ضايع گذارد ، به شاخه اى از شاخههاى زقّوم خود را آويزان كرده و آن شاخه او را به آتش مىرساند .
و هر كس در اين روز در نزد او شخص ضعيف الحالى بيايد كه از حالات و امور خود شكوه و گلايه كند ، و او توانائى داشته باشد كه بدون ضررى كه به خودش برسد حالات و امور او را تغيير دهد ، و كسى ديگر هم نبوده باشد كه نائب از او و يا قائم مقام او در اين امر گردد ، و با اين حال ، آن ضعيف الحال را به حال خود گذارد كه حقّش