و درك چهارم حُطَمَة است ، و از آن شرارههائى بلند شود كه هر يك از آن به قدر و به شكل يك قصر است ، و رنگ آن شرارهها مانند رنگ شتران زرد موى مىباشد . « 1 » و هر كس در آن آتش بيفتد چنان او را خرد كند كه مانند گرد سُرمه گرداند . و چون روح نمىميرد ، بنابراين هرگاه مانند سُرمه ، خرد و ريز ريز شوند دوباره به صورت اوّليّه بر مىگردند .
و درك پنجم هاوية است . در آنجا جماعتى هستند كه مىگويند : يا مالِكُ أغِثْنا ! « اى مالك و اى فرشتهء پاسدار دوزخ ! به فرياد ما برس ! »
و چون مالك بخواهد استغاثهء آنها را اجابت كند و به فريادشان برسد ، ظرفهائى از مس آتشين كه در آن از چرك آبهائى كه از پوستشان جارى است و چون فلزّ گداخته مىباشد ، پر مىكند و به آنها مىدهد . و چون بخواهند سر خود را بلند كنند تا بياشامند ، تمام گوشت صورتهايشان از شدّت حرارت آن در آن ظرف مىريزد ؛ و اينست مفاد گفتار خداوند متعال :
وَ إِنْ يَسْتَغِيثُوا يُغاثُوا بِماءٍ كَالْمُهْلِ يَشْوِي الْوُجُوهَ بِئْسَ الشَّرابُ وَ ساءَتْ مُرْتَفَقاً
. « 2 »
« و اگر دوزخيان استغاثه و التجا كنند ، پاسخ آنان به آبى داده مىشود كه چون فلزّ گداخته است كه صورتها را مىسوزاند و بريان مىكند . وه چه بد آشاميدنى اى است اين آب ، و وه چه بد
هامش
( 1 ) اين دو فقره متّخذ از آيه 32 و 33 ، از سورهء 77 : المرسلات است .
( 2 ) ذيل آيه 29 ، از سورهء 18 : الكهف