« و بدرستى كه جهنّم ميعادگاه همگى آنهاست . آن جهنّم هفت در دارد كه از براى هر درى مقدارى از آن دوزخيان قسمت شده و معيّن گرديدهاند . »
گفته است : « از أمير المؤمنين عليه السّلام روايت شده است كه فرمود : جهنّم هفت در دارد كه طبقه طبقه مىباشد . در اين حال حضرت يكى از دستهاى خود را بر روى دست ديگر خود گذاردند و فرمودند : اينطور . و خداوند هر يك از بهشتها را در عرض يكديگر قرار داده است ، و ليكن دوزخ را به طبقاتى ، و هر طبقه را بالاى طبقهء ديگر قرار داده است .
پائينترين طبقهء آن جَهنَّم است ، و بالاى آن لَظَى « 1 » ، و بالاى آن حُطَمَة ، و بالاى آن سَقَر ، و بالاى آن جَحِيم ، و بالاى آن سَعِير ، و بالاى آن هَاوِيَة است . « 2 » »
و در « تفسير علىّ بن ابراهيم » در تفسير اين آيه شريفه گفته است كه :
« از هر درى اهل يك ملّت و مذهبى وارد مىشوند . و براى بهشت هشت در است . . . و چنين به من رسيده است - و خدا داناتر است - كه خداوند براى جهنّم هفت درك قرار داده است :
هامش
( 1 ) لَظى معرفه است و به معناى جهنّم است ، و چون داراى عَلميّت و تأنيث است ، لذا غير منصرف است . امّا اللَظَى ، هم مصدر است و هم به معناى نفس آتش و يا شعلهء آن است .
( 2 ) « مجمع البيان » طبع صيدا ، مجلّد 3 ، ص 338