اين استكبار او را به باطل گرايش ميدهد ، و به موهومات و تخيّلات و امور اعتباريّه دلبند مىكند ، و از حقائق دور و مهجور ؛ و چنان در عالم خيالات و موهومات فرو ميرود و زيست مىكند كه گويا در عالم خارج و هستى مطلق و ذات حضرت حىّ قيّوم ذوالجلال والاكرام ، غير از وجود تخيّلى خود چيزى نمىپندارد ، و انكار حقّ را بالمَرّة مىنمايد ؛ رسولان خدا را كوچك مىشمارد ، و سخن حقّ را قبول نمىكند و زير بار حقّ نميرود .
أَ فَكُلَّما جاءَكُمْ رَسُولٌ بِما لا تَهْوى أَنْفُسُكُمُ اسْتَكْبَرْتُمْ فَفَرِيقاً كَذَّبْتُمْ وَ فَرِيقاً تَقْتُلُونَ
. « 1 »
( خداوند در مقام مؤاخذه در خطاب با يهودان كه سر از فرمان پيامبران مىپيچيدند مىفرمايد : ) « آيا هر وقت كه رسولى چيزى براى شما آورد كه نفوس شما بدان ميل نداشت و آن را نمىپسنديديد ، استكبار و بلندمنشى مىنموديد ؟ پس جماعتى از آن رسولان را تكذيب نموده و به دروغ نسبت ميداديد ، و جماعتى از آنان را مىكشتيد ! »
وَ أَمَّا الَّذِينَ كَفَرُوا أَ فَلَمْ تَكُنْ آياتِي تُتْلى عَلَيْكُمْ فَاسْتَكْبَرْتُمْ وَ كُنْتُمْ قَوْماً مُجْرِمِينَ
« 2 » .
« و امّا كافران ( در روز قيامت به آنان چنين خطاب مىشود : ) آيا اينطور نبود كه آيات ما چون بر شما خوانده مىشد ، شما استكبار
هامش
( 1 ) ذيل آيه 87 ، از سورهء 2 : البقرة
( 2 ) آيه 31 ، از سورهء 45 : الجاثية