دَهَقَ يَدْهَقُ دَهْقاً به معناى پر كردن و سرشار و مملوّ نمودن است ، و دِهَاق به معناى سرشار و پر است . و كِذَّاب يكى از مصادر كَذَبَ يَكْذِبُ مىباشد ، يعنى دروغ گفتن .
از اين آيات استفاده مىشود كه بهشت مقام صدق و امانت و تقوى و برداشتن گلايه از آثار و مظاهر عالم آفرينش كه مخلوق خداست ، و حفظ مقام جلال و عظمت و ابّهت حضرت ذوالجلال است . در آنجا بطلان و لغو و دروغ و گناه نيست ، و فتور و نقصان و عيب راه ندارد . شرابش مست مىكند ولى مست جمال خدا و صفات خدا و افعال خدا ؛ و سر درد نمىآورد ، و عقل را هم نمىبرد . و آن را شراب طَهور گويند كه در سورهء دهر ذكر شده است .
غذاى آن ثقل و سنگينى نمىآورد ، و نكاح آن فتور و سستى ندارد ، همه عشق است و لذّت و سُرور و حُبور . و علّتش اينست كه در آنجا نقصان و عدم و نيستى راه ندارد . در دنيا كه نكاح و يا خوردن طعامهاى لذيذ و يا آشاميدن نوشابههاى لذيذ ، لذّتش و اثرش ضعيف مىشود و از بين ميرود ، به جهت نقصان اين عالم است . و اگر فرض كنيد جهات نقيصه در اينجا نباشد ، هيچگاه بهجت و سرورش تبديل به گرفتگى و بدى احوال نمىشود ، و هر لذّت و كيف و عيشى كه پيدا شود همان جاودان خواهد ماند ؛ بدون ذرّه اى قصور و فتور و كمى و كاستى .
در نعمتهاى بهشت نقصان راه ندارد
و به عبارت روشنتر ، نقصان و عيب و مرض و مرگ و سستى و كژى و كاستىِ اين عالم ، معلول ثقل مادّه است ، ولى در قيامت مادّه