« و در « مجمع البيان » وارد است كه عامّه از أمير المؤمنين عليه السّلام روايت كردهاند كه : مردى در نزد آن حضرت
« وَ طَلْحٍ مَنْضُودٍ »
قرائت كرد . حضرت گفتند :
مَا شَأْنُ الطَّلْحِ ؟ إنَّمَا هُوَ « وَ طَلْعٍ » كَقَوْلِهِ :
وَ نَخْلٍ طَلْعُها هَضِيمٌ
. « 1 »
« طَلْح چه معنى دارد ؟ ! « طَلْع » است ؛ مثل گفتار خداوند :
وَ نَخْلٍ طَلْعُها هَضِيمٌ
، يعنى درخت خرمائى كه غلاف ميوهاش شكسته شده و خرماها در درون آن ، رو به رشد كردن آورده است . »
به حضرت گفته شد : آيا تغيير نميدهيد اين كلمه را ؟ حضرت فرمود :
إِنَّ الْقُرْءَانَ لَا يُهَاجُ الْيَوْمَ وَ لَا يُحَرَّكُ .
« در امروز قرآن ، تحرّك پيدا نمىكند و جابجا نمىشود و دگرگونى پيدا نمىكند . »
و اين روايت را از آن حضرت ، فرزندش حسن عليه السّلام و قَيس بن سَعد روايت كردهاند . « 2 » »
وَ فُرُشٍ مَرْفُوعَةٍ * إِنَّا أَنْشَأْناهُنَّ إِنْشاءً * فَجَعَلْناهُنَّ أَبْكاراً * عُرُباً أَتْراباً .
« 3 »
هامش
( 1 ) - ذيل آيه 148 ، از سورهء 26 : الشّعراء
( 2 ) - « الميزان » ج 19 ، ص 145
( 3 ) - آيات 34 تا 37 ، از سورهء 56 : الواقعة