تفسير نعمتهاى مخفى بهشتى
حضرت فرمودند : در بهشت درختى است كه خداوند چون به بادهاى بهشتى امر كند و به حركت درآيند ، برگهاى آن درخت بهم ميخورند و در اهتزاز مىآيند ، و چنان صداى غناى لطيف و عالى ميدهند كه خلائق همانند آن را نشنيدهاند ؛ و اين عوض ترك سَماع و غناى محرَّمى « 1 » است كه در دنيا از خوف خدا كردهاند .
عرض كردم : فدايت شوم ! قدرى براى من دربارهء مؤمن و آثار خصوصى آن زيادتر بيان كنيد ! فرمود :
إنَّ اللهَ خَلَقَ جَنَّةً بِيَدِهِ ، وَ لَمْ تَرَهَا عَيْنٌ وَ لَمْ يَطَّلِعْ عَلَيْهَا مَخْلُوقٌ . يَفْتَحُهَا الرَّبُّ كُلَّ صَبَاحٍ فَيَقُولُ : ازْدَادِى رِيحًا ، ازْدَادِى طِيبًا ! وَ هُوَ قَوْلُ اللهِ تَعَالَى :
فَلا تَعْلَمُ نَفْسٌ ما أُخْفِيَ لَهُمْ مِنْ قُرَّةِ أَعْيُنٍ جَزاءً بِما كانُوا يَعْمَلُونَ
.
« خداوند يك بهشت را به دست خود آفريده است ، و هيچ چشمى آن را نديده است ، و هيچ آفريده اى از آن آگاه نگرديده است . و خداوند آن را هر صبحگاهى باز مىكند و به آن ميگويد : بويَت فراوان باد ، عطرت فراوان باد ! ( يعنى پيوسته و مدام عطرت و رائحهء پاك و طيّبت را زيادتر كن ) و اينست گفتار خداى تعالى كه : هيچ نفسى
هامش
( 1 ) مراد از غناى حرام هر صوتى است كه انسان را به لهو در آورد ؛ مانند مجالس تغنّى و سماع زنان آواز خوان ، و يا سماع موسيقى با آلات آن . و امّا مجرّد صداى خوش و لحن خوش ، گرچه با ترجيع باشد و يا فرح انگيز و غمآور باشد ، نه آنكه حرام نيست بلكه بسيار خوب است ، و موجب صفا و لطافت روح است ، بخصوص در قرائت قرآن و دعا و أشعار سوق دهندهء به خدا و عالم تجرّد و اطلاق فوقالعاده مؤثّر است ، و حقّاً غناى بهشتى است .