بجا مىآورده ايد ! »
إِنَّ أَصْحابَ الْجَنَّةِ الْيَوْمَ فِي شُغُلٍ فاكِهُونَ * هُمْ وَ أَزْواجُهُمْ فِي ظِلالٍ عَلَى الْأَرائِكِ مُتَّكِؤُنَ * لَهُمْ فِيها فاكِهَةٌ وَ لَهُمْ ما يَدَّعُونَ * سَلامٌ قَوْلًا مِنْ رَبٍّ رَحِيمٍ .
« 1 »
« اهل بهشت در آن روز در اشتغال ( به خداى خود و به موجودات مجرّدهء ملكوتيّهء عالم عِلوى ) خوش و خرّم متنعّمند . ايشان با جفتهايشان در زير سايههائى بر روى تختها تكيه زدهاند ، و از براى آنهاست هر گونه ميوه اى ، و از براى آنهاست آنچه را بخواهند و طلب كنند : سلامى است كه از ناحيهء پروردگار مهربان به آنها گفته مىشود . »
در اينجا مىبينيم كه سلام خداوند ، مطلوب و مقصود آنهاست ، چرا كه آنان طالب خدا هستند . دورانى ، سلوك بسوى خدا نموده و براى لقاء و حضور و عرفان و بالاخره فناء در ذات اقدس او و بقاء به بقاء و ابديّت او سير نمودهاند ، و اينك به دار السّلام رسيدهاند ؛ و خدايشان ولىّ و سرپرست و مُدير و مدبّر امور آنها ميگردد .
لَهُمْ دارُ السَّلامِ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ هُوَ وَلِيُّهُمْ بِما كانُوا يَعْمَلُونَ .
« 2 »
« از براى آنهاست دار السّلام نزد محبوبشان و مقصودشان و معشوق حقيقى و واقعى و كعبهء آمالشان خداوند عزّ و جلّ ؛ و اوست ولىّ و صاحب اختيار آنان در برابر آنچه را كه در دنيا انجام داده
هامش
( 1 ) آيات 55 تا 58 ، از سورهء 36 : يس
( 2 ) آيه 127 ، از سورهء 6 : الانعام