تخطي إلى المحتوى الرئيسي

معاد شناسى (فارسى) — صفحة 125

مساهمون:

ص١٢٥
سلام ، و بسوى تو بر ميگردد سلام . » و چون مؤمن متّصف به صفت و اسم سلام گردد ، همهء آثار و خواصّ سلام كه در خداست ، در او متجلّى مىشود ؛ و حقّاً مقام عالى و رفيعى است كه نصيب او مىشود . و چقدر دين مقدّس اسلام ، عظيم و متين است كه تحيّت مسلمانان را سلام قرار داده است : سَلامٌ عَلَيْكُمْ . يعنى آن اسم سلام خداوند براى شما باشد ، و متّصف بدين اسم شويد ، و از سلامتى مطلق حضرت بارى تعالى بهرمند گرديد . و بنابراين ، سلام يك تحيّتى نيست كه مسلمان از نزد خود و به انشاء خود ، به مسلمان ديگرى هديه مىكند ، بلكه دعا و انشاء طلبِ از خداست ، كه بر اين مسلمان سلام را مرحمت فرمايد . و صيغهء السَّلامُ عَلَيْنا وَ عَلَى عِبادِ اللهِ الصّالحِينَ نيز دعائى است كه مسلمان طلب سلام و اتّصاف بدين صفت را از خدا براى خود و براى بندگان صالح خدا مىكند . و حتماً بايد كلمهء عَلَيْنا را ذكر كرد و به السَّلامُ عَلَى عِبادِ اللهِ الصّالِحينَ اكتفا نكرد ؛ چرا كه مگر ما از چنين مقامى بى نياز هستيم ؟ و از چنين دعائى چرا محروم باشيم ؟ و بعضى كه چنين مىپندارند : سلام يك درود و تحيّتى است و يك نوع تعارف و تشريفى است ، كلمهء عَلَينا را ذكر نمىكنند و در نوشتجات خود به همان السَّلامُ عَلَى عِبَادِ اللهِ الصّالحِينَ اكتفا مىكنند ؛ و اين اشتباه روشنى است .

سلام ، خود يك عالمى است

و نيز از آنچه گفته شد ، معلوم مىشود كه سلام تنها يك گفتار