بودند » .
سرّ اينكه إسلام ، تحيّت مسلمانان را « سلامٌ عليكم » قرار داده است
آرى « سَلام » اسم خداوند است . يعنى خداوند داراى صفت سلامت است ؛ و هيچ نقصانى ، و اندوه و غصّه اى ، و خوف و ترسى ، و عجز و فتورى ، و جهل و نادانى اى ، و مرگ و هلاكتى ، و مرض و شدّتى ، و گزند و آفتى ، و ناراحتى و عاهتى ، در خداوند نيست . همين صفت به مؤمن داده مىشود ، و او متّصف به صفت سلام و مسمّى به اسم سلام ميگردد .
هُوَ اللَّهُ الَّذِي لا إِلهَ إِلَّا هُوَ الْمَلِكُ الْقُدُّوسُ السَّلامُ الْمُؤْمِنُ .
« 1 »
« اوست خداوند ، آنكه هيچ معبودى جز او نيست ؛ و اوست حاكم و سلطان و پاكيزه و سلام و مؤمن . »
و در دعا وارد است كه :
الْلَهُمَّ أَنْتَ السَّلَامُ ، وَ مِنْكَ السَّلَامُ ، وَ لَكَ السَّلَامُ ، وَ إلَيْكَ يَعُودُ السَّلَامُ . « 2 »
« بار پروردگارا ! تو سلام هستى ، و از تست سلام ، و براى تست
هامش
( 1 ) صدر آيه 23 ، از سورهء 59 : الحشر
( 2 ) مجلسى رحمةُ الله عليه در كتاب مزار « بحار » ج 22 ، ص 241 از طبع كمپانى ، از سيّد ابن طاووس نقل مىكند كه : بعد از زيارت حضرت صاحب الزّمان در سرداب مطهّر و خواندن دعا به كيفيّتى كه ذكر كرده است ، دوازده ركعت نماز ميخوانى و به آن حضرت هديه ميكنى و پس از هر دو ركعت تسبيح حضرت زهراء سلامُ الله عليها را ميگوئى ، و ميگوئى : اللَهُمَّ أَنْتَ السَّلامُ ، وَ مِنْكَ السَّلامُ ، وَ إِلَيْكَ يَعُودُ السَّلامُ ، حَيِّنَا رَبَّنا مِنْكَ بِالسَّلامِ - الدُّعاءَ .