نيست ، بلكه يك حقيقت و يك عالَمى است ؛ و چون دعاى بر سلام مستلزم گفتار است لذا عامّه چنين مىپندارند كه سلام از مقولهء گفتار و سخن است . همچنان كه رحمت و بركت و عافيت يك حقيقت و عالمى است ، و دعاى بر آنها چون رَحْمَةُ اللهِ عَلَيْكُمْ وَ بَرَكَةُ اللهِ لَكُمْ وَ عافاكُمُ اللهُ چون مستلزم گفتار است ، از مقولهء لفظ و گفتار است .
وَ أُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ غَيْرَ بَعِيدٍ * هذا ما تُوعَدُونَ لِكُلِّ أَوَّابٍ حَفِيظٍ * مَنْ خَشِيَ الرَّحْمنَ بِالْغَيْبِ وَ جاءَ بِقَلْبٍ مُنِيبٍ * ادْخُلُوها بِسَلامٍ ذلِكَ يَوْمُ الْخُلُودِ * لَهُمْ ما يَشاؤُنَ فِيها وَ لَدَيْنا مَزِيدٌ .
« 1 »
« و بهشت براى متّقيان و پرهيزگاران نزديك گرديده شود ، و براى آنان بعيد و دور نخواهد بود . اين بهشت همانست كه به شما وعده داده شده بود ؛ براى هر كس كه به خداوند زياد رجوع كند ، و بسيار خويشتن دار باشد . آنان كه از پروردگار بخشاينده ، در غيب بترسند ، و به درگاه خداوند با دلِ بازگشت كننده آيند .
( بدانها بدين گونه خطاب شود كه : ) در آن بهشتها با سلام داخل شويد . اينست روز خلود و جاودانى . براى آنان هر چه بخواهند در آنجا هست ؛ و علاوه بر آن در نزد ما نيز زيادى خواهد بود . »
در اينجا روشن است كه
ادْخُلُوها بِسَلامٍ
معنايش اين نيست كه
هامش
( 1 ) آيات 31 تا 35 ، از سورهء 50 : ق