يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ
فَقَالَ أَبُو جَعْفَرٍ عَلَيْهِ السَّلَامُ : لَا ! إنَّمَا تُسْأَلُونَ عَمَّا أَنْتُمْ عَلَيْهِ مِنَ الْحَقِّ ! « 1 »
« أبو خالد كابلى گويد : بر حضرت باقر عليه السّلام وارد شدم ؛ چون موقع نهار شد ؛ حضرت نهار طلبيدند . من با آن حضرت به صرف طعام مشغول شديم ؛ طعامى بود كه من هيچوقت طعامى به آن پاكيزگى و به آن گوارائى نخورده بودم ؛ چون دست از نهار كشيديم ، حضرت فرمود : اى أبو خالد ! طعام ما را چگونه يافتى ؟ !
عرض كردم : فدايت شوم من هيچگاه طعامى را بدين پاگيزگى و بدين گوارائى و مطبوعى نديدهام : و ليكن من بخاطر آوردم آيه اى را كه در كتاب خداست :
لَتُسْئَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ
( هر آينه حتماً شما در روز قيامت از نعيم پرسش خواهيد شد ) .
حضرت گفتند : اينطور نيست . اينست و جز اين نيست كه شما از ولايتى كه حقّ است ، و شما بر آن اساس ، امور خود را بنا نهادهايد ، پرسش خواهيد شد !
و در « بِشارة المُصطفى » با إسناد متّصل خود روايت مىكند از أبو طفيل از أبو بَردة قَالَ : قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى الله عَلَيْهِ وَ ءَالِهِ : لَا تَزُولُ قَدَمُ عَبْدٍ حَتَّى يُسْأَلُ عَنْ حُبِّنَا أَهْلَ الْبَيْتِ .
قِيلَ : يَا رَسُولَ اللهِ ! مَا عَلَامَةُ حُبِّكُمْ ؟ ! قَالَ : فَضَرَبَ
هامش
( 1 ) « محاسن » برقى ، ج 2 ، ص 399 و 400 ؛ و « بحار الانوار » ج 7 ، ص 265 و 266