فَإِنَّمَا هُو ءَاتٍ مِنَ الدُّنْيَا كَمَا هُوَ قَدْ وَلَّى مِنْهَا « 1 »
« حضرت صادق عليه السّلام گفتند : خضر به موسى عليهم السّلام گفت : اى موسى ! صالحترين روز از دو روز تو ، آن روزى است كه در پيش دارى ! پس بنگر كه آن چه روزى است ؟ ! و پاسخ پرسشها را براى آن روز آماده كن !
چون حقّاً تو را براى پرسش در موقف نگاه ميدارند ؛ و تو مورد بازپرسى قرار ميگيرى ؟ پند و اندرز خود را از روزگار بگير ! چون روزگار بلند و كوتاه است . « 2 » پس آنطور عمل كن كه گويا تو پاداش و ثواب آن را مىبينى ! اين قسم از عمل ، ترا بهتر مشتاق به آخرت مىكند ؛ آنچه از دنيا هنوز نيامده است بعينه مانند آنچه هست كه گذشته است » .
پيغمبران نيز مورد سؤال واقع مىشوند
و از آنچه گفته شد ، دانسته مىشود كه از پيامبران هم سؤال و حساب به عمل مىآيد ؛ غاية الامر ، سؤال و حساب هر كس متناسب با خود او و شئون اوست ، حساب انبياء بسيار دقيقتر و عميقتر و لطيفتر و خطيرتر است ، و هر چه درجه و منزله بالاتر رود تكاليف مهمتر و عظيمتر مىشود ؛ و غير از ذات اقدس حضرت احديّت
هامش
( 1 ) « اصول كافى » ج 2 ، ص 459
( 2 ) بلند است به اعتبار آنكه هزاران سال متمادى از عمر روزگار گذشته است ، و هنوز هم به سر نيامده است ، كوتاه است به اعتبار آنكه آنچه در اين روزگار دراز است ، همان بدون كم و زياد در اين ايّام عمر كوتاه موجود است ، پس عمر كوتاه نمايشگر روزگار دراز است .