تخطي إلى المحتوى الرئيسي

معاد شناسى (فارسى) — صفحة 317

مساهمون:

ص٣١٧
قاريان قرآن ! از خداوند عزّ و جلّ بپرهيزيد ، در آنكه حمل كتاب خود را به شما سپرده است ! پس بدانيد كه من مورد پرسش قرار ميگيرم ؛ و شما نيز مورد پرسش قرار ميگيرد ! من پرسش ميشوم از تبليغ خودم ، و امّا شما پرسش ميشويد از آنچه از كتاب پروردگار من و از سنّت من به شما سپرده شده است ! »

سؤال و جواب نوح پيغمبر در موقف قيامت :

و نيز در « كافى » از محمّد بن مكى از أحمد بن محمّد از محمّد بن خالد از قاسم بن محمّد از جميل بن صالح از يوسف بن أبى سعيد روايت ميكنند كه او گفت : من روزى خدمت حضرت صادق عليه السّلام بودم ؛ و حضرت به من گفتند : چون روز قيامت بر پا گردد و خداوند تبارك و تعالى خلائق را در آن روز گرد آورد اوّلين كسى كه او را بخوانند ، نوح صلّى الله عليه و آله است ، پس به او گفته مىشود : آيا تبليغ نمودى ؟ ! نوح ميگويد : آرى . به او گفته مىشود : شاهد بر گفتارت كيست ؟ نوح ميگويد : محمّد بن عبد الله صلّى الله عليه و آله . پس نوح صلّى الله عليه از مكان خود بر ميخيزد و مىآيد ، و از مردم سبقت ميگيرد ، تا مىآيد به نزد محمّد صلى الله عليه و آله ؛ و او بر روى تلّى از مشك قرار دارد و با او علىّ عليه السّلام است ؛ و اين است گفتار خداوند عزّ و جلّ :
فَلَمَّا رَأَوْهُ زُلْفَةً سِيئَتْ وُجُوهُ الَّذِينَ كَفَرُوا
. « 1 »
هامش
( 1 ) قسمتى از آيه 27 ، از سورهء 67 : الملك