است ، كه بعضى از مردم از سر و شانه هم بالا ميروند و روى هم سوار ميشوند ، و از جلو رفتن آنان را منع ميكنند .
در اين وقت نَفَسهاى آنها به شدّت مىزند ، و عرق بسيار ميريزند ؛ و امورشان سخت و دشوار ميگردد ، و ضجّه و ناله آنها زياد مىشود ؛ و صداهايشان بالا ميرود ؛ و اين اوّلين وَهْله از وَهَلات ترسناك روز قيامت است .
در اين هنگام خداوند جبّار تبارك و تعالى ، از بالاى عرش خود ، با جمعى از فرشتگانى چون سايه بر آنها اشراف مىكند و به يك فرشته از فرشتگان امر مىكند كه در ميان مردم ندا در دهد :
اى جماعت مردم ! ساكت باشيد ! و گوش فرا داريد ! و بشنويد منادى خداوند جبّار را !
در اين حال همگى بطورى ساكت ميشوند كه آخرين آنها همچون اوّلين آنها صدا را ميشنوند ، و صداهايشان خُرد و شكسته و ضعيف مىشود ، و چشمهايشان خاشع ميگردد و رگهاى گردنشان به اضطراب در مىآيد و دلهايشان به فزع و جزع مىافتد ؛ و سَرهاى خود را به سمت آنجائى كه صدا مىآيد بلند ميكنند ؛ و با شتاب گردنهاى خود را براى استماع بلند ميكنند ؛ و در اين وقت كافر ميگويد :
هذا يَوْمٌ عَسِرٌ
. « 1 »
« اين روز ، روز دشوارى است » .
و خداوند جبّار عزّ و جلّ كه حاكم عادل است بر آنها مُشرف
هامش
( 1 ) ذيل آيه 8 ، از سورهء 54 : القمر