كه آمرزيده مىشود ، آن ظلم بنده است به خود در ارتكاب بعضى از خطاياى جزئى و گناهان كوچك ؛ و امّا ظلمى كه رها نمىشود ، آن ظلم بعضى از بندگان است به يكديگر .
قصاص كردن در روز قيامت ، شديد است ، قصاص با كارد و دشنه نيست ؛ و شلّاق زدن با تازيانه نيست ؛ بلكه با چيزهائى است كه زخم زدن با دشنه ، و شلّاق زدن با تازيانه ، در برابر آن بسيار كوچك شمرده مىشود » .
سؤال و حساب در عقبه محشر
در « روضه كافى » از عدّه اى از راويان از سهل بن زياد ، از حسن ابن محبوب ، از علىّ بن رئاب از أبو عُبَيدهء حَذّاء ، از ثُوَير بن أبى فاخته ، روايت مىكند كه گفت : شنيدم : حضرت علىّ بن الحسين عليهما السّلام در مسجد رسول الله صلّى الله عليه و آله و سلّم حديث ميكرد ؛ پس چنين گفت كه : پدرم براى من گفت كه : پدرش علىّ بن أبى طالب عليه السّلام براى مردم چنين حديث ميكرد كه :
چون روز قيامت بر پا گردد ، خداوند تبارك و تعالى مردم را از قبرهايشان در زمين واحدى بر مىانگيزد درحالىكه همگى بدون سلاح هستند ، و چيزى با خود ندارند ؛ و لباس ندارند ؛ و محاسن ندارند . ( يعنى از پوششهاى دنيوى كه موجب تقويت و تعيّن آنها گردد ، و مخفيّات آنها را بپوشاند با خود هيچ ندارند ) نور آنان را از دنبال سوق ميدهد و همگى در ظلمت راه ميروند تا آنكه در گردنه محشر ( عقبه آن ) توقّف ميكنند :
آنقدر تراكم جمعيّت در عقبه محشر بسيار است ، و ازدحام زياد