چون أمير المؤمنين ، امير مؤمنان است ؛ انفاقش نيز امير و سالار انفاقهاست ، و در روز قيامت كفّه عدل و حقّ انفاق ، انفاق آن حضرت است كه خالصاً و مخلِصاً لوجه الله الكريم بوده است و در كفّه ديگر انفاقهاى افراد ديگر را ميگذارند و مىسنجند ؛ و با آن الگو و نمونه و اسوهء حسنه اندازه گيرى مىنمايند .
هر كس انفاقش بهتر باشد و پاكتر باشد و خالصتر باشد ، عقربهء انفاق سنجش ، به انفاق آن حضرت نزديك مىشود ؛ و هر كس بدتر باشد و آلودهتر عقربه دور تر مىايستد .
كسى ميگويد : من در آخر الزّمان بودم ؛ عيال نداشتم ؛ دوره و محيط فاسد بود ؛ دست به گناه زدم ؛ فوراً ترازوى عفّت سنج را مىآورند و ميگويند : حضرت يوسف جوانتر و زيباتر بود ، امكانات گناه براى او بيشتر بود ، زن پادشاه مصر كه قاعدتاً بايد از زيباترين زنان باشد ، آن هم در مصر كه مردم آن به ملاحت معروفند ؛ آن هم در اطاق در بسته ؛ و فشار و امر به گناه ، كه اگر تمكين نكنى تو را متّهم به گناه ميكنم و بدين تهمت ساليان دراز در زندان مىافكنم . ببين چگونه خود را به خداى خود سپرد ؛ و از گناه اعراض كرد .
فوراً اندازه گيرى ميكنند و عقربه عفّت سنج در جاى خود مىايستد ؛ نَعُوذُ بِاللهِ مِنْ شُرورِ النَّفْسِ الامَّارَةِ بِالسّوءِ إلّا ما رَحِمَ اللهُ .
همچنين گرفتارى مالى براى كسى پيش آمد مىكند ، و ديگر براى او مشكل مىشود كه از ممر حلال خرج زن و بچّه را درآورد
معاد شناسى (فارسى) — صفحة 141
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص١٤١