« آن كسانى كه كافر شدهاند به آيات خدا و لقاء پروردگارشان پس اعمال آنها نابود مىشود ، و ما در روز قيامت براى آنها وزنى قائل نمىشويم و ميزانى بر پا نمىداريم » .
دوّم كسانى كه از اخلاص و مجاهدهء با نفس امّاره گذشته ؛ و به درجه خلوص و طهارت مطلقه رسيدهاند ، و از فانيان در ذات خدا گشته ، و طبق آيه قرآن از مقرَّبين و مخلَصين ( به فتح لام ) شدهاند .
آنها در عالم توحيد به مرحله اى رسيدهاند كه همه گونه اقسام غيريّت را برانداخته و بنياد كثرت را كه مبنى بر تخيّلات و توهمّات انديشهء باطل است در نهاد وجودى و در صُقْع نفسانى خود آتش زدهاند ؛ و به مقام مشاهدهء وحدت در كثرت و كثرت در وحدت رسيده و در عين فناء در واحديّت خدا در احديّت آن ذات اقدس نيز فانى شدهاند ؛ و در اين صورت ديگر براى آنها بقايائى از وجود و عمل و صفت نمانده است كه آن را ميزان كنند ؛ همه را يكسره به خدا سپردهاند ؛ و مِلك طِلق خدا دانستهاند ؛ چيزى نمانده است كه به خود نسبت دهند و بر آن اساس قابل توزين باشند .
فَأُولئِكَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ يُرْزَقُونَ فِيها بِغَيْرِ حِسابٍ
. « 1 »
« همگى بدون حساب و كتابى و بدون اندازه و مقدارى داخل در بهشت ميشوند و روزى ميخورند . »
در آنجا حقيقت يَا لَيْتَنا كُنّا مَعَكَ فنَفوزَ فَوْزاً عَظِيمًا است . يعنى معيّت صرف با اولياء خدا و با معصومان كه خودشان و وجودشان
هامش
( 1 ) ذيل آيه 40 ، از سورهء 40 : غافر